Μεγάλο Σάββατο 2026: Τι ώρα θα φτάσει το Άγιο Φως στην Ελλάδα

Οι προγραμματισμένες πτήσεις της SKY express για την μεταφορά του Αγίου Φωτός σε Αλεξανδρούπολη, Ηράκλειο, Κέρκυρα, Χανιά, Μυτιλήνη, Ρόδο, Σαντορίνη.

Με προγραμματισμένες πτήσεις η SKY express θα μεταφέρει και φέτος το Άγιο Φως από την Αθήνα σε επτά προορισμούς σε όλη την Ελλάδα, συνδέοντας τα τέσσερα άκρα της χώρας. To 'Αγιο Φως αναμένεται να αφιχθεί το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου στο αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με κυβερνητική πτήση από τα Ιεροσόλυμα και, στη συνέχεια, να μεταφερθεί σε Αλεξανδρούπολη, Ηράκλειο, Κέρκυρα, Χανιά, Μυτιλήνη, Ρόδο, Σαντορίνη με πτήσεις της SKY express.

Το πρόγραμμα των πτήσεων της SKY express για τη μεταφορά του Αγίου Φωτός διαμορφώνεται ως εξής:

GQ294 ΑΘΗΝΑ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ 20:30 - 21:45

GQ216 ΑΘΗΝΑ- ΗΡΑΚΛΕΙΟ 20:55 - 21:45

GQ274 ΑΘΗΝΑ-ΚΕΡΚΥΡΑ 20:30 - 21:35

ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ 2'

GQ256 ΑΘΗΝΑ-ΧΑΝΙΑ 21:10 - 22:05

GQ304 ΑΘΗΝΑ-ΜΥΤΙΛΗΝΗ 20:15 - 21:20

GQ284 ΑΘΗΝΑ-ΡΟΔΟΣ 20:35 - 21:35

GQ356 ΑΘΗΝΑ-ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ 20:20 - 21:15

Από το 2017, η SKY express συμβάλλει με συνέπεια στη μεταφορά του Αγίου Φωτός από την Αθήνα προς την υπόλοιπη Ελλάδα, στηρίζοντας τη συνέχεια μιας σημαντικής θρησκευτικής παράδοσης. Με την υποστήριξη του άρτια καταρτισμένου προσωπικού της και του σύγχρονου στόλου της, συμβάλλει στο έργο της Πολιτείας για την έγκαιρη μεταφορά του το βράδυ της Ανάστασης.

{

Μεγάλη Τετάρτη: «Της αλειψάσης τον Κύριον μύρω» – Το Ιερό Ευχέλαιο και η Τελετή του Νιπτήρος

 

Βρισκόμαστε στο μέσον της Μεγάλης εβδομάδας, τη Μεγάλη Τετάρτη, όπου το βράδυ στην εκκλησία τελείται η ακολουθία του Μυστικού Δείπνου, όπως οι περισσότεροι αναφέρουν.

Τη σημερινή μέρα ή εκκλησία είναι από το πρωί ανοιχτή καθώς τελείται o εσπερινός της Μεγάλης Τετάρτης και η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.

Κάθε Μεγάλη Τετάρτη πριν την Τελετή του Νιπτήρος τελείται σε όλες τις Εκκλησίες, το Ιερό Ευχέλαιο. Πρόκειται για μια εξαιρετικά σημαντική για την Εκκλησία ακολουθία, γι’ αυτό και την έχει εντάξει στα μυστήρια της. Σήμερα το Ιερό Ευχέλαιο τελείται στις εκκλησίες, ωστόσο, πολλοί άνθρωποι καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, το κάνουν στα σπίτια τους.

Η πρώτη καταγραφή της σημασίας του ευχέλαιου, βρίσκεται σε μια επιστολή του Ιακώβου του Αλδεφόθεου. «Ασθενεί τις εν υμίν; Προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας και προσευξάσθωσαν επ’ αυτόν, αλείψαντες αυτόν ελαίω εν τω ονόματι αυτού. Και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα και εγερεί αυτόν ο Κύριος, καν αμαρτίας η πεποιηκώς αφεθήσεται αυτώ» (επιστολή Ιακώβου ε΄ 14-15).

Δηλαδή: «Είναι κάποιος από σας άρρωστος; Να προσκαλέσει τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας να προσευχηθούν γι’ αυτόν και να τον αλείψουν με λάδι, επικαλούμενοι το όνομα του Κυρίου. Και η προσευχή που γίνεται με πίστη θα σώσει τον άρρωστο. Ο Κύριος θα τον κάνει καλά. Κι αν έχει κάνει αμαρτίες θα του τις συγχωρήσει».

Σύμφωνα, λοιπόν, με το αγιογραφικό χωρίο σκοπός του ιερού μυστηρίου του Ευχελαίου είναι πρωταρχικά η ίαση της σωματικής νόσου.

Το απόγευμα γίνεται η Ακολουθία του Ιερού Ευχελαίου και στη συνέχεια τελετή του Νιπτήρος που είναι και ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης που αναφέρεται σε τέσσερα γεγονότα.

Τον Ιερό Νιπτήρα, δηλαδή το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών από τον Ιησού Χριστό.

Tον Μυστικό Δείπνο

Tην Προσευχή του Κυρίου στο Όρος των Ελαιών

Tην προδοσία του Ιούδα, η οποία και σηματοδοτεί την αρχή των Παθών του Χριστού.

Επίσης την Μεγάλη Τετάρτη, τέσσερις μέρες πριν το Άγιο Πάσχα η εκκλησία επιτελεί ανάμνηση του γεγονότος της αλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια πόρνη γυναίκα. Αν και η κίνηση της πόρνης από πολλούς επικρίθηκε, ο Ιησούς την υπερασπίστηκε καθώς έδειχνε πάντα μεγάλο ζήλο για την ελεημοσύνη προς τους φτωχούς, αλλά και σε όσους δεν ήταν αποδεκτοί από τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης κάνει λόγο όχι για πόρνη, αλλά για άλλη γυναίκα, αξιοθαύμαστη και σεμνή, τη Μαρία την αδελφή του Λαζάρου, που άλειψε τα άχραντα πόδια Του σκουπίζοντας τα με τις τρίχες των μαλλιών της. Ο Ιερός Χρυσόστομος υποστηρίζει ότι δύο ήταν οι γυναίκες που άλειψαν με μύρο τον Κύριο. Οι τρεις πρώτοι Ευαγγελιστές αναφέρουν μια και την ίδια γυναίκα, που πήρε την ονομασία πόρνη.

Newsbomb.gr 

Μεγάλη Τρίτη: Η παραβολή των Δέκα παρθένων - Η σημασία της ευαγγελικής περικοπής

Την παραβολή αυτή είπε ο Χριστός λίγο πριν από το εκούσιο Πάθος

Η Μεγάλη Τρίτη είναι αφιερωμένη αφενός στη μνεία του ιερού Ευαγγελίου που αναφέρεται στη δριμύτατη καταγγελία του Ιησού κατά των θρησκευτικών αρχηγών του Ισραήλ, των Γραμματέων και των Φαρισαίων, και αφετέρου στην παραβολή των δέκα παρθένων.

Πέντε σοφές και πέντε μωρές παρθένες. Οι σοφές είχαν τα καντήλια καθαρά και το λάδι ενώ οι μωρές μόνον τα καντήλια....

Στην παραβολή των Δέκα παρθένων είναι αφιερωμένη η αποψινή βραδιά, που ψάλλεται ο όρθρος της Μεγάλης Τρίτης. Τί σχέση έχει η παραβολή των Δέκα παρθένων με τη Μεγάλη Εβδομάδα; Γιατί γίνεται ιδιαίτερη μνεία γι’ αυτήν κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα;

Ένας λόγος: Την παραβολή αυτή είπε ο Χριστός λίγο πριν από το εκούσιο Πάθος. Η τελευταία διδασκαλία του Χριστού πριν από το Μυστικό Δείπνο περιέχεται στο 25ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, και είναι καθαρά εσχατολογική. Αναφέρεται στη βασιλεία των ουρανών και στη δευτέρα παρουσία του Χριστού. Στην αρχή είναι οι δύο γνωστές και συγγενείς παραβολές: η παραβολή των Δέκα παρθένων (Ματθ. 25, 1-13) και η παραβολή των ταλάντων, ή μάλλον του κρύψαντος το τάλαντον (Ματθ, 25, 14-30). Και ακολουθεί η γνωστή περικοπή της μελλούσης κρίσεως (Ματθ. 25, 31-46).

Το βράδυ της Μεγάλης Δευτέρας οι ύμνοι μιλάνε και για τα τρία αυτά, και για την παραβολή των Δέκα παρθένων, και για την παραβολή του κρύψαντος το τάλαντον και για την περικοπή της μελλούσης κρίσεως.

Περισσότερο μιλάνε οι ύμνοι για την παραβολή των Δέκα παρθένων. Αυτό δε γίνεται και για ένα δεύτερο λόγο. Στην παραβολή ακούγεται η κραυγή: «Ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ» (Ματθ. 25, 6).

Και στις πρώτες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας ακούγεται η ίδια κραυγή: «Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῶ μέσῳ τῆς νυκτός». Ακολουθίες του Νυμφίου λέγονται οι ακολουθίες των τριών πρώτων ημερών. Έρχεται ο Νυμφίος. Ο Νυμφίος της παραβολής έρχεται, για να μπει στο νυμφώνα και να γίνουν οι γάμοι. Και ο Νυμφίος Χριστός έρχεται την εβδομάδα αυτή, για να μπει θριαμβευτικά στο Νυμφώνα του ουρανού. Έρχεται να δώσει τη μάχη, για ν’ ανοίξει ο κλειστός νυμφώνας στους ανθρώπους. Έρχεται! Καλούμεθα να τον υπαντήσουμε, να τον υποδεχτούμε.

Αλλά και για τρίτο λόγο γίνεται μνεία της παραβολής των Δέκα παρθένων απόψε. Ο Χριστός είναι ο Νυμφίος. Χρειάζεται πίστη για να το δεχθεί κανείς αυτό. Γιατί; Μπροστά μας τις μέρες αυτές βλέπουμε πληγωμένο και βασανισμένο το πρόσωπο του Χριστού, του Νυμφίου.

Ο προφήτης Ησαΐας, 800 χρόνια προ Χρίστου, είδε με καταπληκτική ενάργεια όλα τα πάθη του Σωτήρος, και στην περίφημη προφητεία του 53ου κεφαλαίου του βιβλίου του, που την ακούμε το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, παρουσιάζει αυτή την παραμόρφωση του προσώπου του Μεσσία, του πάσχοντος Λυτρωτή: «Καὶ εἴδομεν αὐτόν, καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος» (Ησ. 53, 2).

Ένας που γνωρίζει το θεϊκό μεγαλείο, το άρρητο κάλλος και την απερίγραπτη ομορφιά του Λόγου του Θεού, του θεανθρώπου Ιησού, βλέποντάς τον το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής ραπισμένο, πληγωμένο, μαστιγωμένο, ματωμένο, θα μπορούσε ν’ αναφωνήσει: – Πω, πω! Πώς έγινε έτσι το ωραιότερο πρόσωπο τού κόσμου! Είναι και τούτο ένα στάδιο της ταπεινώσεως, της κενώσεως του Θεού Λόγου. Ταπείνωσε τον εαυτό του. Τον κατέβασε στη γη από τον ουρανό. Του φόρεσε την ανθρώπινη σάρκα. Τον περιτύλιξε μέσα στα άχυρα του σταύλου. Και τώρα η ταπείνωση πάλι τον περιτυλίγει μέσα στα αίματα και στον πόνο. Πω, πω! Πώς καταδέχτηκε να γίνει για μας ο Νυμφίος Χριστός! Κι όμως δεν παύει να είναι ο ωραιότερος Νυμφίος του κόσμου. Στο Ψαλτήρι εμφανίζεται ασύγκριτη η ομορφιά του: «Ὡραῖος κάλλει παρά τούς υἱούς τῶν ἀνθρώπων» (Ψαλ. 44, 2).

Είπαμε τους τρεις λόγους, για τους οποίους η αποψινή βραδιά είναι αφιερωμένη στην παραβολή των Δέκα παρθένων. Είναι γνωστή η παραβολή. Μιλάει για δέκα παρθένες. Περιμένουν να έρθει ο νυμφίος, κατά τη συνήθεια που είχαν τότε. Ο νυμφίος στη περίπτωση εκείνη καθυστέρησε και θα έφθανε τη νύχτα για να παραλάβει τη νύμφη. Οι παρθένες κόρες τον περίμεναν με λαμπάδες αναμμένες λίγο πιο πέρα από το νυφικό σπίτι, να τον υποδεχθούν. Οι λαμπάδες ήταν τότε λυχνάρια, που άναβαν μόνο με λάδι. Αν σωνόταν το λάδι, έσβηναν οι λαμπάδες. Από τις δέκα παρθένες οι πέντε ήταν συνετές, μυαλωμένες. Μαζί με το λυχνάρι τους, τη λαμπάδα τους, πήραν και λάδι, να τροφοδοτούν τη λαμπάδα. Οι πέντε άλλες ήταν ανόητες, ασύνετες, άμυαλες, επιπόλαιες.

Πήραν τη λαμπάδα χωρίς λάδι. Οι ώρες περνούσαν, ο νυμφίος αργούσε. Και νύσταξαν και έπεσαν να κοιμηθούν. Κατά τα μεσάνυχτα ακούστηκε φωνή. Ο αγγελιοφόρος προειδοποιεί: «Ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται…». Πετάχτηκαν και οι δέκα. Οι πέντε μυαλωμένες άναψαν τις λαμπάδες τους. Έτοιμες για την υποδοχή. Οι άμυαλες όμως! Πώς ν’ ανάψει το λυχνάρι τους; Λάδι δεν είχαν. Πώς να βρουν τελευταία στιγμή;

Να πάρουν από τις άλλες πέντε; Δεν μπορούσαν, γιατί δεν θάφτανε για το δικό τους λυχνάρι το λάδι που θα τους έμενε. Να πάνε ν’ αγοράσουν; Άραγε θα προλάβουν; Μα δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο. Τρέχουν ν’ αγοράσουν. Ο νυμφίος όμως πλησιάζει. Οι πέντε σοφές τον υποδέχονται με αναμμένη τη λαμπάδα. Μπαίνουν μαζί του στο νυμφώνα. Μαζί στο γαμήλιο πανηγύρι, στη μεγάλη χαρά. Σε λίγο, να και φτάνουν, ασθμαίνουσες και καταϊδρωμένες, οι πέντε ασύνετες και άμυαλες.

Προχωρούν να μπουν. Μα βρίσκουν κατάκλειστη την πόρτα. Χτυπάνε. Ξαναχτυπάνε. Μα απόκριση καμιά. Φωνάζουν με αγωνία: «Κύριε, Κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν». Και ακούγεται η απόκριση από μέσα. Απόκριση αυστηρή, απόλυτη, τραγική: « Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς». Δεν σάς ξέρω… Μια για πάντα έξω από το νυμφώνα.

(Αρχιμ. Δανιήλ Γ. Αεράκη, «Στη Μεγάλη Εβδομάδα»).

Τι τρώμε τη Μεγάλη Εβδομάδα – Το μενού της νηστείας, οι απαγορευμένες τροφές μέχρι το Πάσχα

Ποιες τροφές επιτρέπονται τη Μεγάλη Εβδομάδα -Ποιες δεν θεωρούνται νηστίσιμες, ο οδηγός της νηστείας για την Μεγάλη Εβδομάδα.

Η Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί την κορύφωση της Σαρακοστής και την πιο αυστηρή περίοδο νηστείας για τους πιστούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πρόκειται για ημέρες βαθιάς πνευματικής σημασίας, που συνοδεύονται από εγκράτεια, προσευχή αλλά και ιδιαίτερη προσοχή στη διατροφή, ως μέρος της προετοιμασίας για την Ανάσταση του Χριστού και τον εορτασμό του Πάσχα. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες εβδομάδες της νηστείας, το διατροφικό πλαίσιο της Μεγάλης Εβδομάδας γίνεται πιο περιοριστικό, με τους πιστούς να αποφεύγουν συγκεκριμένες τροφές και να ακολουθούν ένα λιτό και απλό καθημερινό μενού.

Τι επιτρέπεται να τρώμε

Καθ’ όλη τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, το διαιτολόγιο βασίζεται σε τροφές φυτικής προέλευσης και γενικά σε νηστίσιμες επιλογές. Συγκεκριμένα επιτρέπονται:

Όσπρια όπως φακές, φασόλια και ρεβίθια, που αποτελούν βασική πηγή πρωτεΐνης

Λαχανικά, χόρτα και σαλάτες, ωμά ή μαγειρεμένα

Φρούτα εποχής, που προσφέρουν ενέργεια και βιταμίνες

Θαλασσινά χωρίς αίμα, όπως καλαμάρια, χταπόδι, γαρίδες και μύδια

Δημητριακά και σιτηρά, όπως ψωμί, ρύζι, ζυμαρικά και πατάτες

Ελιές, ξηροί καρποί και προϊόντα όπως το ταχίνι και ο χαλβάς

Το καθημερινό «μενού» της νηστείας περιλαμβάνει συνήθως απλά και παραδοσιακά φαγητά, όπως όσπρια, λαδερά, σαλάτες και ελαφριά γεύματα, που καλύπτουν τις ανάγκες του οργανισμού χωρίς ζωικά προϊόντα.

Η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας αποκλείει αυστηρά:

Το κρέας και όλα τα παράγωγά του

Τα αυγά

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, τυρί, γιαούρτι κ.ά.)

Το ψάρι, το οποίο δεν επιτρέπεται κατά τη συγκεκριμένη εβδομάδα

Παράλληλα, σε ορισμένες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, οι περιορισμοί είναι ακόμη πιο αυστηροί, καθώς οι πιστοί αποφεύγουν και το λάδι, ενώ παραδοσιακά δεν καταναλώνεται και αλκοόλ.

Οι πιο αυστηρές ημέρες της νηστείας

Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι τελευταίες ημέρες πριν την Ανάσταση:

Μεγάλη Τετάρτη: Πολλοί πιστοί επιλέγουν αλάδωτη νηστεία

Μεγάλη Παρασκευή: Θεωρείται η πιο αυστηρή ημέρα του χρόνου. Παραδοσιακά τηρείται αυστηρή νηστεία, με ελάχιστη τροφή, συχνά χωρίς λάδι ή και χωρίς μαγειρεμένα φαγητά

Μεγάλο Σάββατο: Συνεχίζεται η αυστηρή νηστεία μέχρι την Ανάσταση

Η Μεγάλη Παρασκευή, ημέρα της Σταύρωσης, συνδέεται με πένθος και περισυλλογή, γι’ αυτό και πολλοί περιορίζονται σε απλά τρόφιμα όπως ψωμί, ελιές ή και μόνο νερό.

Γιατί τρώμε ελιές αλλά νηστεύουμε το λάδι

Σύμφωνα με την Εκκλησία, η νηστεία επί της ουσίας αφορά τη ξηροφαγία όμως σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση στο πλαισιο της νηστείας προτείνεται η κατανάλωση τροφών χωρίς αίμα. Με βάση αυτόν τον κανόνα στις τροφές αυτές περιλαμβάνονται οι καρποί της γης, τα όσπρια, τα μαλάκια και τα οστρακοειδή. Έτσι οι ελιές θεωρούνται νηστίσιμη τροφή καθώς αποτελούν καρπό της γης, ενώ η απαγόρευση στο λάδι, υφίσταται κυρίως στο γεγονός ότι είναι προϊόν επεξεργασίας και αφορά κυρίως τα φαγητά τα οποία μαγειρεύονται με λάδι. Ωστόσο, υπάρχει μια πρακτική εξαίρεση για όσους νηστεύουν αυστηρά και δεν χρησιμοποιούν καθόλου ελαιόλαδο, το ταχίνι. Το ταχίνι, που προέρχεται από σουσάμι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θέση του ελαιολάδου τόσο στα φαγητά όσο και στα γλυκά, προσφέροντας γεύση, θρεπτικά συστατικά και λίπος απαραίτητο για την ενέργεια του οργανισμού. Εκτός από το ελαιόλαδο, στον κατάλογο των νηστίσιμων φυτικών ελαίων ανήκουν όλα τα έλαια από διάφορους σπόρους (αραβοσιτέλαιο, ηλιέλαιο, σησαμέλαιο, φουντουκέλαιο, κλπ.).

Με αυτόν τον τρόπο, οι νηστεύοντες μπορούν να ετοιμάζουν νόστιμα και θρεπτικά πιάτα, χωρίς να παραβιάζουν τους κανόνες της νηστείας, ενώ παράλληλα διατηρούν την παραδοσιακή Σαρακοστιανή διατροφή πλούσια σε όσπρια, λαχανικά, φρούτα, ξηρούς καρπούς και ελιές. Η χρήση του ταχινιού ως υποκατάστατο του λαδιού είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε συνταγές όπως σάλτσες για όσπρια, σαλάτες, αλοιφές, αλλά και σε γλυκά όπως χαλβάς ή μπισκότα, δίνοντας γεύση και ενέργεια χωρίς να παραβιάζεται η νηστεία.

Γιατί νηστεύουμε το ψάρι και όχι τα θαλασσινά;

Στην ίδια λογική εντάσσεται και η απαγόρευση του ψαριού ενώ επιτρέπεται η κατανάλωση θαλασσινών. Αφού δεν τρώμε ψάρι, γιατί τρώμε χταπόδι, γαρίδες και καλαμάρια; Αυτή είναι μία από τις ερωτήσεις μικρών και μεγάλων σχετικά με τις διατροφικές απαγορεύσεις κατά την περίοδο της νηστείας. Η απάντηση είναι απλή και έχει τις ρίζες της στο ιουδαιοχριστιανικό -και μετέπειτα το βυζαντινό μας- παρελθόν. Το χταπόδι, όπως και τα υπόλοιπα θαλασσινά, δεν έχουν αίμα. Η κατανάλωση κρεάτων με το αίμα τους υπήρξε ανέκαθεν ταμπού για τους Εβραίους. Για τους χριστιανούς, αυτές οι τροφές απαγορεύτηκαν πολύ αργότερα και συγκεκριμένα με την 58η Νεαρά του βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντος του ΣΤ’. Έτσι, μέχρι σήμερα, όταν νηστεύουμε, αποφεύγουμε τις τροφές που έχουν αίμα. Και, φυσικά, τα ψάρια έχουν αίμα.

Ο πνευματικός συμβολισμός της νηστείας την Μεγάλη Εβδομάδα

Πέρα από τους διατροφικούς κανόνες, η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας έχει κυρίως πνευματικό χαρακτήρα. Η αποχή από συγκεκριμένες τροφές λειτουργεί ως μέσο αυτοπειθαρχίας και εσωτερικής προετοιμασίας, με στόχο τη συμμετοχή στο μήνυμα της Ανάστασης. Η εγκράτεια, η απλότητα και η συνειδητή επιλογή τροφών αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης στάσης ζωής που χαρακτηρίζει τις ημέρες αυτές, μέχρι τη χαρμόσυνη στιγμή της Ανάστασης και το πασχαλινό τραπέζι.

# dnews gr

Τι τρώμε τη Μεγάλη Εβδομάδα – Τι νηστεύουμε

Η νηστεία τη Μεγάλη Εβδομάδα είναι η πιο αυστηρή από όλες τις περιόδους νηστείας του ορθόδοξου εορτολόγιου και απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.

Πολλοί πιστεύουν ότι η νηστεία τη Μεγάλη Εβδομάδα είναι μέρος της νηστείας της Σαρακοστής, προέκταση και ολοκλήρωσή της. Αυτό δεν ισχύει. Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι ξεχωριστή και τηρείται σχεδόν καθολικά από τους Χριστιανούς όλων των δογμάτων, ακόμα και από εκείνους που είναι γενικά αμελείς σε σχέση με τα θρησκευτικά καθήκοντά τους.

Το διάστημα αυτό απαγορεύεται στους Χριστιανούς η πρόσληψη τροφίμων ζωικής προέλευσης. Ψάρια, κρέας, γαλακτοκομικά και αυγά αποκλείονται από τη διατροφή μας με μία και μοναδική εξαίρεση. Τα θαλασσινά, όστρακα, μαλάκια και αρθρόποδα, δεν θεωρούνται ζώα επειδή δεν περιέχουν αίμα και επομένως μπορούμε να τα καταναλώνουμε άφοβα.

Όμως, εκτός από τα ζωικά προϊόντα, η νηστεία της Μεγάλη Εβδομάδας περιέχει και πολλές ακόμα απαγορεύσεις.

Τι είναι η ξηροφαγία που ακολουθούν οι Χριστιανοί τη Μεγάλη Εβδομάδα

Ξηροφαγία ονομάζεται η νηστεία από την οποία αποκλείονται, εκτός από τα ζωικά προϊόντα το λάδι και το κρασί. Οι πιστοί τρέφονται αποκλειστικά με αλάδωτα όσπρια, χόρτα και λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά και θαλασσινά.

Η νηστεία τη Μεγάλη Εβδομάδα προβλέπει αυστηρή ξηροφαγία με μία μοναδική εξαίρεση. Της Μεγάλης Πέμπτης.

Τι τρώμε τη Μεγάλη Πέμπτη

Τη Μεγάλη Πέμπτη, σύμφωνα με τις προσταγές της Ορθόδοξης Εκκλησίας, επιτρέπεται η κατάλυση της νηστείας και οι πιστοί μπορούν να καταναλώσουν ελαιόλαδο. Αυτό συμβαίνει σε ανάμνηση του Μυστικού Δείπνου, όταν ο Χριστός κοινώνησε τους μαθητές του με ψωμί και κρασί.

Είναι μια μέρα με ιδιαίτερο συμβολισμό για τους Χριστιανούς, οι οποίοι συνηθίζουν να προσέρχονται στις εκκλησίες για να κοινωνήσουν πριν καταπιαστούν με τις εργασίες της ημέρας. Διότι -να μην το ξεχνάμε- η Μεγάλη Πέμπτη είναι η μέρα που βάφουμε τα αυγά και ζυμώνουμε τα πασχαλινά κουλούρια και τσουρέκια.

Το ίδιο βράδυ, μετά από την ανάγνωση των Δώδεκα Ευαγγελίων, στολίζεται ο Επιτάφιος με τα λουλούδια που φέρνουν οι πιστοί στην εκκλησία.

Τη Μεγάλη Πέμπτη λοιπόν, στα ελληνικά σπίτια συνηθίζουν να μαγειρεύουν νηστίσιμα λαδερά φαγητά της άνοιξης. Αγκινάρες αλά πολίτα, ντολμαδάκια γιαλαντζί και ταραμοσαλάτα είναι μερικά από τα πιο συνηθισμένα πιάτα που συνδέονται με την συγκεκριμένη ημέρα.

Μεγάλη Εβδομάδα: Οι κίνδυνοι από τη ξηροφαγία

Η νηστεία μπορεί, υπό συνθήκες όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, να έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία μας. Εφόσον δεν υπάρχουν συγκεκριμένες αντενδείξεις -παθολογικές καταστάσεις, εγκυμοσύνη κ.λπ.- και είμαστε ενήλικες, η νηστεία μπορεί να βοηθήσει τον μεταβολισμό μας να κάνει το restart που χρειάζεται.

Όμως, όπως επισημαίνουν οι γιατροί, υπάρχουν δύο σαφείς κίνδυνοι.

Ο ένας κίνδυνος έχει να κάνει με την υπερκατανάλωση ζάχαρης και αμυλούχων τροφών που αυξάνουν τα επίπεδα ζαχάρου στον οργανισμό. Οι συνέπειες είναι, στην καλύτερη περίπτωση, η αύξηση του σωματικού βάρους και, στην χειρότερη, η πρόκληση σοβαρής βλάβης στην υγεία μας.

Ο δεύτερος κίνδυνος έχει να κάνει με την ανεπαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης. Για να εξισορροπήσουμε την έλλειψη ζωικής πρωτεΐνης, η πιο αποτελεσματική λύση που έχουμε στη διάθεσή μας είναι ο συνδυασμός δημητριακών, ρυζιού, κινόα ή φαγόπυρου με όσπρια. Ο συνδυασμός δίνει πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας που δεν υπολείπεται από εκείνη του κρέατος. Έτσι θα διατηρήσουμε τα επίπεδα της ενέργειάς μας υψηλά και θα διατηρήσουμε τη μυϊκή μάζα μας.

Γιατί μπορούμε να καταναλώνουμε ελιές και όχι ελαιόλαδο

Για τους πιστούς που δεν έχουν εντρυφήσει σε βάθος στα ιερά κείμενα παραμένει μυστήριο το γιατί απαγορεύεται η κατανάλωση λαδιού ενώ επιτρέπεται η κατανάλωση βρώσιμων ελιών.

Η απάντηση σύμφωνα με τους πατέρες της εκκλησίας είναι ότι οι ελιές είναι καρποί και ως εκ τούτου μπορούν να καταναλώνονται άφοβα και χωρίς περιορισμούς στη διάρκεια της νηστείας. Το ελαιόλαδο αφενός είναι προϊόν επεξεργασίας και αφετέρου προσδίδει γεύση στην τροφή κάτι που έρχεται σε αντίθεση με το νόημα της νηστείας που είναι η στέρηση.

Γιατί τρώμε ψάρι την Κυριακή των Βαΐων

Κυριακή των Βαΐων: Τα έθιμα και οι παραδόσεις που σηματοδοτούν την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας.

Πριν την κορύφωση του Θείου Δράματος τη Μεγάλη Εβδομάδα, η Κυριακή των Βαΐων αποτελεί μια πανηγυρική δεσποτική εορτή με την οποία τιμάται η θριαμβευτική είσοδος του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Το newsletter του iEidiseis καθημερινά στο inbox σου. Κάνε εγγραφή εδώ.

Μάλιστα, το πανηγυρικό κλίμα της μέρας επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι παρότι είμαστε εν μέσω σαρακοστιανής νηστείας, αυτή «σπάει» και οι πιστοί μπορούν να καταναλώσουν ψάρι.

Φέτος, η Κυριακή των Βαΐων «πέφτει» στις 5 Απριλίου.

Τι γιορτάζουμε την Κυριακή των Βαΐων

Την επόμενη ημέρα της αναστάσεως του Λαζάρου, ο Ιησούς Χριστός έφτασε στην Ιερουσαλήμ πάνω σε ένα γαϊδουράκι.

Εκείνες τις ημέρες είχε μαζευτεί πολύς κόσμος στην πόλη για τον εορτασμό του Εβραϊκού Πάσχα, μια γιορτή που γινόταν σε ανάμνηση της απελευθέρωσης των Εβραίων από τους Αιγύπτιους.

Κυριακή των Βαΐων

Ο λαός είχε ήδη μάθει για την Ανάσταση του Λαζάρου, αφού η Βηθανία απήχε μόλις 2,5 χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ. Τόσο το θαύμα στην Βηθανία όσο και η υπόλοιπη δράση του Ιησού, οδήγησαν τον λαό να τον υποδεχθεί όπως όριζε το εθιμοτυπικό της υποδοχής βασιλέων.

Έστρωσαν κλαδιά φοινίκων (βάγια στα εβραϊκά) στους δρόμους από όπου περνούσε ο Χριστός με το γαϊδουράκι και τον επευφημούσαν λέγοντας: «Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ» (Ιωάν.12:13).

Πώς τιμάται η Κυριακή των Βαΐων στην Ελλάδα

Στη σύγχρονη εποχή, την Κυριακή των Βαΐων, όλες οι εκκλησίες στολίζονται με φύλλα από φίνικες ή και κλαδάκια δάφνης, ιτιάς, ελιάς ή μυρτιάς. Τα κλαδάκια αυτά, μετά το πέρας της λειτουργίας, μοιράζονται στους πιστούς.

Ο λαός μας πιστεύει ότι τα βάγια αυτά έχουν ιαματικές και αποτρεπτικές για το κακό ιδιότητες. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας με τα βάγια , «χτυπούν» τις έγκυες γυναίκες πιστεύοντας ότι θα γεννήσουν έτσι πιο εύκολα. Σε άλλες, κρεμούν τα βάγια στις πόρτες των σπιτιών σαν φυλακτό.

Σημειώνεται ότι την Κυριακή των Βαΐων του 1826, έγινε η μεγάλη Έξοδος του Μεσολογγίου. Έτσι, η γιορτή στην πόλη αυτή έχει διττό χαρακτήρα: τιμάται και η Εκκλησία και οι αγωνιστές που έπεσαν εκείνη την ημέρα.

Γιατί τρώμε ψάρι την Κυριακή των Βαΐων

Παρά το γεγονός ότι τη Σαρακοστή δεν τρώμε ψάρι, την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και την Κυριακή των Βαΐων είθισται να τρώμε ψάρι, λόγω του πανηγυρικού και εορταστικού της χαρακτήρα.

Γι’ αυτό τον λόγο, αυτή την ημέρα ακούγεται η φράση «Των Βαγιώ – Βαγιώ, τρώνε ψάρι και κολιό, και την άλλη Κυριακή τρώνε το ψητό αρνί», ενώ υπήρχε και ένα παλιό τραγούδι που έλεγε: «Βάγια, βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό κι ως την άλλη Κυριακή με το κόκκινο αυγό».

Έτσι, η Κυριακή των Βαΐων είναι μια μέρα-μεταίχμιο, καθώς με αυτή τελειώνει η νηστεία της Σαρακοστής και παράλληλη αρχίζει η νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδας.

Γενικότερα, τόσο τη Σαρακοστή όσο και τη Μεγάλη Εβδομάδα οι πιστοί απέχουν από το κρέας και το ψάρι, τα γαλακτοκομικά και τα αυγά, ακολουθώντας μια αυστηρή νηστεία που αποσκοπεί στην πνευματική και σωματική προετοιμασία για το Πάσχα.

 iEidiseis.gr 

«Πάγωσε» ο Χριστιανισμός: Τα θραύσματα πυραύλου στον Ναό της Αναστάσεως και ο κίνδυνος για Πάσχα χωρίς Άγιο Φως

 Ο Ναός της Αναστάσεως του Κυρίου ή Ναός του Παναγίου Τάφου είναι χριστιανικός ναός που βρίσκεται στη χριστιανική συνοικία της παλαιάς Ιερουσαλήμ.

Περιέχει τους δύο πιο ιερούς τόπους του Χριστιανισμού: τον Γολγοθά, τον λόφο όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς και τον κενό τάφο του Ιησού, όπου ετάφη και αναστήθηκε.

Όμως την 17η μέρα του πολέμου στο Ιράν, κάτι τρομερό συνέβη.

Μία «ομοβροντία» από βαλλιστικούς πυραύλους που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν κατά του Ισραήλ αναχαιτίστηκαν πάνω από την Ιερουσαλήμ και τα θραύσματα, όπως ανέφεραν οι Αρχές, έπεσαν σε διάφορες περιοχές της πόλης.

Η Πυροσβεστική ανέφερε ότι ένα μεγάλο κομμάτι πυραύλου έπληξε κατοικία στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, προκαλώντας υλικές ζημιές χωρίς να υπάρξουν τραυματισμοί.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα των Times of Israel, άλλα θραύσματα εντοπίστηκαν κοντά στην Εθνική Βιβλιοθήκη, όχι μακριά από την Κνεσέτ (ισραηλινή Βουλή), αλλά και κοντά στον Ναό της Αναστάσεως στην Παλιά Πόλη.

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε κρύο ιδρώτα σε εκατομμύρια πιστούς σε όλο τον κόσμο και δη στην Ελλάδα.

Διαβάστε ακόμα: Ιρανός ΥΠΕΞ προειδοποιεί: Οι ΗΠΑ θα βρεθούν αντιμέτωπες «με ένα νέο Βιετνάμ» αν στείλουν στρατεύματα στο έδαφος

Γιατί στο μυαλό και τη συνείδηση των περισσοτέρων, ο Ναός αυτός είναι συνυφασμένος με μία από τις ιερότερες στιγμές, αυτήν της αφής του Αγίου Φωτός.

Που με ειδική πτήση φτάνει στην Αθήνα, πριν την Ανάσταση, και μεταφέρεται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Για να σημάνει την Ανάσταση. Όμως, τίποτα δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι αυτός ο φοβερός πόλεμος θα έχει σταματήσει τις επόμενες εβδομάδες. Στις 11 Απριλίου είναι το Μεγάλο Σάββατο και στον Πανάγιο Τάφο συγκεντρώνονται χιλιάδες άνθρωποι. Πώς θα αφήσουν το πλήθος να συγκεντρωθεί εκεί αν ο πόλεμος συνεχίζεται και πώς θα διασφαλιστεί ότι το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν στο Ισραήλ θα είναι ανοικτό για να μεταφερθεί το Άγιο Φως, σε περίπτωση που τα τα εκτυλισσόμενα γεγονότα λάβουν ακόμη πιο δραματική τροπή; Είναι ένα ερώτημα που θα κληθεί να απαντήσει το προσεχές διάστημα η κυβέρνηση του Ισραήλ.

Κανείς δεν αποκλείει ότι από το 1988 που καθιερώθηκε η μεταφορά του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα, φέτος για πρώτη φορά, το Φως, στην υλική του υπόσταση, να μην καταφέρει να ταξιδέψει στην Ελλάδα.

Πώς έρχεται το Άγιο Φως στην Ελλάδα

Κάθε χρόνο, το Μεγάλο Σάββατο, το Άγιο Φως μεταφέρεται από τα Ιεροσόλυμα στην Ελλάδα μέσω μιας οργανωμένης διαδικασίας που συνδυάζει εκκλησιαστική παράδοση και κρατική μέριμνα.

Η τελετή αφής πραγματοποιείται στον Πανάγιο Τάφο, στον Ναό της Αναστάσεως, όπου ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων παραλαμβάνει το φως και το μεταδίδει στους πιστούς.

Αμέσως μετά, η φλόγα τοποθετείται σε ειδικά λυχνάρια ασφαλείας και παραδίδεται σε ελληνική κυβερνητική και εκκλησιαστική αποστολή, η οποία έχει μεταβεί στα Ιεροσόλυμα για τον σκοπό αυτό.

Το Άγιο Φως μεταφέρεται αεροπορικώς και φθάνει το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου στο αεροδρόμιο της Αθήνας, όπου πραγματοποιείται επίσημη υποδοχή.

Με πτήσεις σε όλη την Ελλάδα

Στη συνέχεια, διανέμεται άμεσα με ειδικές ή προγραμματισμένες πτήσεις προς μεγάλα αεροδρόμια της χώρας, όπως η Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, τα Χανιά, η Ρόδος, η Κέρκυρα, η Μυτιλήνη, τα Ιωάννινα, η Κως, η Σαντορίνη, η Μύκονος, η Καλαμάτα, η Αλεξανδρούπολη και άλλες πόλεις της περιφέρειας.

Με οχήματα στις εκκλησίες

Από εκεί, εκπρόσωποι των κατά τόπους μητροπόλεων παραλαμβάνουν το Άγιο Φως και το μεταφέρουν με οχήματα σε εκκλησίες πόλεων και χωριών, ώστε να μεταδοθεί στους πιστούς κατά την Αναστάσιμη Ακολουθία τα μεσάνυχτα.

Η οργανωμένη αεροπορική μεταφορά του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα καθιερώθηκε το 1988, ενώ από το 2002 το ελληνικό κράτος ανέλαβε επίσημα τον συντονισμό της διαδικασίας σε συνεργασία με την Εκκλησία της Ελλάδος.

Η πτήση από τα Ιεροσόλυμα

Το Άγιο Φως παραλαμβάνεται στο αεροδρόμιο Ben Gurion Airport από την ελληνική αποστολή και τοποθετείται σε ειδικά μεταλλικά φανάρια ασφαλείας, τα οποία επιτρέπεται να μεταφερθούν μέσα στο αεροσκάφος χωρίς να σβήσει η φλόγα.

Η πτήση προς την Ελλάδα είναι συνήθως ειδικά προγραμματισμένη (charter) και κατά καιρούς έχει πραγματοποιηθεί από εταιρείες όπως η Aegean Airlines, ενώ στο παρελθόν έχουν χρησιμοποιηθεί και κυβερνητικά αεροσκάφη της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Τι συμβαίνει μέσα στο αεροπλάνο

Η φλόγα μεταφέρεται σε ειδικό φανάρι συνεχούς καύσης, το οποίο τοποθετείται συνήθως στην καμπίνα των επιβατών και όχι στο χώρο αποσκευών, συνοδεύεται από κληρικούς και μέλη της αποστολής.

Χαμηλώνουν τα φώτα

Σε πολλές περιπτώσεις, το πλήρωμα της πτήσης χαμηλώνει τα φώτα στην καμπίνα όταν ανάβουν οι λαμπάδες από το Άγιο Φως, δημιουργώντας μια ιδιαίτερα συμβολική στιγμή για τους επιβάτες της αποστολής.

Η άφιξη στην Αθήνα

Το αεροσκάφος προσγειώνεται στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Αθήνας, όπου γίνεται η επίσημη υποδοχή. Εκπρόσωπος της κυβέρνησης παραλαμβάνει το Άγιο Φως και το παραδίδει στην Εκκλησία της Ελλάδος.

Αμέσως μετά, η φλόγα μεταφέρεται σε άλλα φανάρια και διανέμεται με πτήσεις προς την υπόλοιπη Ελλάδα, ώστε να φτάσει στις μητροπόλεις πριν από την Αναστάσιμη λειτουργία.

tanea.gr

Πάσχα 2026: Πότε ξεκινούν οι Χαιρετισμοί - Όλες οι ημερομηνίες μέχρι τον Ακάθιστο Ύμνο

Ο συμβολισμός της Ακολουθίας των Χαιρετισμών την περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής, όλες οι ημερομηνίες μέχρι το Πάσχα 2026.

Η αντίστροφη μέτρηση για το Πάσχα 2026, που φέτος εορτάζεται στις 12 Απριλίου, έχει ήδη ξεκινήσει, φέρνοντας στο προσκήνιο και το πρόγραμμα των Χαιρετισμών της Θεοτόκου. Αμέσως μετά την Καθαρά Δευτέρα που θα την γιορτάσουμε την επόμενη Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου ξεκινά η πρώτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και κάθε Παρασκευή από τις 27 του μήνα και εφεξής θα τελούνται οι Χαιρετισμοί.

Η τελευταία Παρασκευή των Χαιρετισμών είθισται να είναι η πέμπτη εβδομάδα των Νηστειών, οπότε ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος. Πρόκειται για μία από τις πιο κατανυκτικές ακολουθίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που σηματοδοτεί πνευματικά την πορεία προς την Ανάσταση. Κάθε Παρασκευή μέχρι τις 27 του μήνα ψάλλεται μία από τις τέσσερις «στάσεις» των Χαιρετισμών, ενώ την πέμπτη Παρασκευή ψάλλεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος, με τους πιστούς να παραμένουν όρθιοι, σύμφωνα με την παράδοση. Παραδοσιακά η λειτουργία των Χαιρετισμών αρχίζει μεταξύ 18:00 και 19:00 το απόγευμα.

Οι Χαιρετισμοί ψάλθηκαν πρώτη φορά το 626 μ.χ. από τους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης με επικεφαλής τον Πατριάρχη Σέργιο, στο Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, όταν οι Άβαροι είχαν πολιορκήσει την Κωνσταντινούπολη, ενώ ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, με όλο το στρατό του, πολεμούσε στην Περσία. Η Πόλη κινδύνευε να πέσει στα χέρια των εχθρών, αλλά τελικά σώθηκε, με την θαρραλέα αντεπίθεση του λαού κατά των πολιορκητών, που έγινε ύστερα από την λιτανεία της εικόνας της Παναγίας, γύρω από τα τείχη. Από τότε, καθιερώθηκε ο Ακάθιστος ύμνος στην Εκκλησία μας και ψελνόταν πάντα σε παρόμοια περιστατικά, έπειτα, δηλαδή, από νικηφόρα αντίσταση του στρατού και του λαού στις επιθέσεις των επιδρομέων. Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας όπως λέγεται αλλιώς ο Ακάθιστος Ύμνος, είναι ποίημα 24 στροφών, που λέγονται «οίκοι».

Οι Α’ Χαιρετισμοί θα ψαλλούν την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου.

Ακολουθούν:

Α’ Στάση: Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου

Β’ Στάση: Παρασκευή 6 Μαρτίου

Γ’ Στάση: Παρασκευή 13 Μαρτίου

Δ’ Στάση: Παρασκευή 20 Μαρτίου

Ακάθιστος Ύμνος: Παρασκευή 27 Μαρτίου

Οι Χαιρετισμοί είναι αφιερωμένοι στην Υπεραγία Θεοτόκο και αποτελούν ύμνο δοξολογίας και ευγνωμοσύνης. Το ποίημα περιλαμβάνει 24 οίκους, που ακολουθούν τα γράμματα της αλφαβήτου, και αποδίδεται μουσικά με το βυζαντινό είδος του «κοντακίου». Η ακολουθία λειτουργεί ως εβδομαδιαία πνευματική στάση, βοηθώντας τους πιστούς να προετοιμαστούν για το Πάσχα με προσευχή, εγκράτεια και εσωτερική κάθαρση.

Η ώρα των Χαιρετισμών φτάνει: Τι περιλαμβάνει η Α στάση

Οι Α Χαιρετισμοί περιλαμβάνουν το πρώτο τμήμα του Ακάθιστου Ύμνου (στάση) και κλείνουν με τον γνωστό ύμνο «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια» που ψάλλεται προς τιμήν της Παναγίας ως Προστάτιδας του λαού. Ακολουθεί σε κείμενο η Πρώτη Στάση των Χαιρετισμών (και η απόδοση/μετάφραση στη νεοελληνική):

Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκω το, Χαίρε (εκ γ´)· και συν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο, και ίστατο κραυγάζων προς αυτήν τοιαύτα·

Άγγελος που ήταν πρώτος μεταξύ των αγγέλων, στάλθηκε από τον ουρανό να πεί στη Θεοτόκο το χαίρε (3 φορές)· και με την ασώματή του φωνή, βλέποντάς σε Κύριε να παίρνεις σώμα (να γίνεσαι άνθρωπος), εκπλησσόταν και στεκόταν φωνάζοντας προς αυτήν αυτά τα λόγια·

Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει· χαίρε, δι’ ης η αρά εκλείψει.

Χαίρε εσύ απ’ την οποία θα λάμψει η χαρά· χαίρε εσύ που για χάρη σου θα σβήσει η κατάρα.

Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις· χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.

Χαίρε εσύ που έκανες να σηκωθεί ο πεσμένος Αδάμ· χαίρε εσύ που έγινες η λύτρωση των δακρύων της Εύας.

Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς· χαίρε, βάθος δυσθεώρητον, και Αγγέλων οφθαλμοίς.

Χαίρε ύψος στο οποίο δύσκολα μπορούν να φθάσουν οι ανθρώπινοι λογισμοί· χαίρε βάθος που αδυνατούν να κατοπτεύσουν και αγγέλων οφθαλμοί.

Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα· χαίρε, ότι βαστάζεις τον βαστάζοντα πάντα.

Χαίρε εσύ που έγινες ο θρόνος του Βασιλιά (Χριστού)· χαίρε γιατί βαστάζεις (στην αγκάλη σου) Εκείνον που βαστάζει τα πάντα.

Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον· χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.

Χαίρε αστέρι που προμηνύεις τον Ήλιο, χαίρε κοιλία της θεικής (του Λόγου) σαρκώσεως.

Χαίρε, δι’ ης νεουργείται η κτίσις· χαίρε, δι’ ης βρεφουργείται ο Κτίστης.

Χαίρε εσύ με την οποία γίνεται καινούργια η κτίση· χαίρε εσύ με την οποία γίνεται βρέφος ο Κτίστης.

Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν εν αγνεία, φησί τω Γαβριήλ θαρσαλέως· Το παράδοξόν σου της φωνής, δυσπαράδεκτόν μου τη ψυχή φαίνεται· ασπόρου γαρ συλλήψεως την κύησιν πως λέγεις; κράζων· Αλληλούια.

Γνωρίζοντας την αγνότητά της η Παναγία λέγει στον Γαβριήλ με θάρρος· Όσα παράδοξα ακούω από τη φωνή σου, είναι δύσκολο να τα δεχτώ στην ψυχή μου· πως μου αναγγέλλεις κύηση, αφού δεν προηγήθηκε σύλληψη από ανθρώπινη σπορά; Κι όμως εσύ το λέγεις και φωνάζεις δυνατά, Αλληλούια (αινείτε τον Θεό).

Γνώσιν άγνωστον γνώναι, η Παρθένος ζητούσα, εβόησε προς τον λειτουργούντα· Εκ λαγόνων αγνών Υιόν, πως εστι τεχθήναι δυνατόν; λέξον μοι. Προς ην εκείνος έφησεν εν φόβω, πλην κραυγάζων ούτω·

Θέλοντας η Παρθένος να γνωρίσει το άγνωστο αυτό μυστήριο, είπε δυνατά προς τον λειτουργό Άγγελο· πες μου, από σώμα αγνό (παρθενικό) πως είναι δυνατόν να γεννηθεί γιός; Κι εκείνος τότε είπε προς αυτή με φόβο, φωνάζοντας αυτά τα λόγια·

Χαίρε, βουλής απορρήτου μύστις· χαίρε, σιγής δεομένων πίστις.

Χαίρε εσύ που γνωρίζεις την απόρρητη βουλή του Θεού· χαίρε εσύ που είσαι η πίστη εκείνων που προσεγγίζονται με τη σιγή.

Χαίρε, των θαυμάτων Χριστού το προοίμιον· χαίρε, των δογμάτων αυτού το κεφάλαιον.

Χαίρε εσύ, η αρχή των θαυμάτων του Χριστού. Χαίρε εσύ που αποτελείς το κεφάλαιο στο οποίο στηρίζονται τα δόγματά Του.

Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι’ ης κατέβη ο Θεός· χαίρε, γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης προς Ουρανόν.

Χαίρε σκάλα επουράνια με την οποία κατέβηκε ο Θεός· χαίρε γέφυρα που μεταφέρεις αυτούς που ‘ναι στη γη, στον ουρανό.

Χαίρε, το των Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα· χαίρε, το των δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα.

Χαίρε, το πολυθρύλητο θαύμα των Αγγέλων, χαίρε το πολυθρήνητο τραύμα των δαιμόνων.

Χαίρε, το Φως αρρήτως γεννήσασα· χαίρε, το πως, μηδένα διδάξασα.

Χαίρε εσύ που γέννησες με τρόπο ανέκφραστο το φως· χαίρε εσύ που σε κανέναν δεν δίδαξες το πως.

Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν· χαίρε, πιστών καταυγάζουσα φρένας.

Χαίρε εσύ που ξεπερνάς τη γνώση των σοφών· χαίρε εσύ που διαφωτίζεις τη διάνοια των πιστών.

Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Δύναμις του Υψίστου, επεσκίασε τότε, προς σύλληψιν τη Απειρογάμω· και την εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι, τοις θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τω ψάλλειν ούτως· Αλληλούια.

Δύναμη του Υψίστου τότε επισκίασε εκείνη που δε γνώρισε γάμο, ώστε να συλλάβει· και την εύκαρπή της κοιλιά την κατέστησε χωράφι ευχάριστο για όσους θέλουν να θερίσουν (να βρούν) τη σωτηρία τους και οι οποίοι ψάλλουν αυτά τα λόγια, Αλληλούια.

Έχουσα θεοδόχον, η Παρθένος την μήτραν, ανέδραμε προς την Ελισάβετ· το δε βρέφος εκείνης ευθύς, επιγνόν τον ταύτης ασπασμόν, έχαιρε! και άλμασιν ως ασμασιν, εβόα προς την Θεοτόκον·

Έχουσα η Παρθένος μες στη μήτρα της τον Θεό, έτρεξε προς την Ελισάβετ. Το βρέφος εκείνης (ο Ιωάννης) μόλις κατάλαβε τον χαιρετισμό της σκίρτησε από χαρά· και με σκιρτήματα αντί για ύμνους, φώναζε δυνατά προς τη Θεοτόκο·

Χαίρε, βλαστού αμαράντου κλήμα· χαίρε, καρπού ακηράτου κτήμα.

Χαίρε κλήμα που πρόβαλες τον αμάραντο βλαστό· χαίρε κτήμα που πρόσφερες τον άφθαρτο καρπό.

Χαίρε, γεωργόν γεωργούσα φιλάνθρωπον· χαίρε, φυτουργόν της ζωής ημών φύουσα.

Χαίρε εσύ που γεώργησες τον φιλάνθρωπο γεωργό· χαίρε εσύ που φύτρωσες τον φυτουργό της ζωής (το Χριστό).

Χαίρε, άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν οικτιρμών· χαίρε, τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμών.

Χαίρε γη που βλαστάνεις άφθονη ευσπλαγχνία· χαίρε τραπέζι που βαστάζεις πλούσιο το έλεος.

Χαίρε, ότι λειμώνα της τρυφής αναθάλλεις· χαίρε, ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις.

Χαίρε γιατί κάνεις να ανθίσει λιβάδι πνευματικής απόλαυσης· χαίρε γιατί ετοιμάζεις λιμάνι (σωτηρίας) για τις ψυχές.

Χαίρε, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα· χαίρε, παντός του κόσμου εξίλασμα.

Χαίρε, εσύ που είσαι θυμίαμα μεσιτείας δεκτό από τον Θεό, χαίρε, εσύ του κόσμου όλου ο εξιλασμός.

Χαίρε, Θεού προς θνητούς ευδοκία· χαίρε, θνητών προς Θεόν παρρησία.

Χαίρε, εσύ που είσαι η αγαθή ευδοκία (εύνοια) του Θεού προς τους ανθρώπους, χαίρε εσύ η παρρησία των ανθρώπων προς τον Θεό.

Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων, ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, προς την άγαμόν σε θεωρών, και κλεψίγαμον υπονοών Άμεμπτε· μαθών δε σου την σύλληψιν εκ Πνεύματος αγίου, έφη· Αλληλούια.

Έχοντας μέσα του ζάλη από λογισμούς αμφιβολίας, ο δίκαιος Ιωσήφ ταράχτηκε, κι ενώ σε θεωρούσε άγαμη (Παρθένο), τώρα σε υποπτευόταν για παράνομες σχέσεις, Άμεμπτε· Σαν πληροφορήθηκε όμως ότι η σύλληψη προερχόταν από το Άγιο Πνεύμα, φώναξε Αλληλούια.

dnews.gr

Σκηνές που προκαλούν δέος – Δείτε τι έκανε ένας ιερέας όταν έπεσε το Ιερό Δισκοπότηρο

 Σκηνές που προκαλούν δέος και ανατριχίλα εκτυλίχθηκαν σε εκκλησία της Πάτρας, με αφορμή τη θέα της αναπάντεχης πτώσης του Ιερού Δισκοπότηρου, που είχε ως αποτέλεσμα να χυθεί όλη η Αγία Κοινωνία!

Και άπαντες οι πιστοί ένιωσαν ρίγος βλέποντας την απίστευτη αντίδραση του ιερωμένου: Ο οποίος, δίχως να το σκεφτεί στιγμή, γονάτισε και έγλυψε το πάτωμα!

Το περιστατικό συνέβη Κυριακή των Βαϊων, στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων. Και είναι από τα συμβάντα που τουλάχιστον σε τοπικό επίπεδο δεν έχει ακουστεί ποτέ ξανά στο παρελθόν. Σε πολλούς βέβαια υπάρχει η απορία, πως θα αντιδρούσε ένας ιερέας εάν από κάποιο λάθος αναποδογύριζε το Άγιο Δισκοπότηρο. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, είχαμε την απάντηση στην πράξη και ομολογουμένως, η ενέργεια του παπά προξενεί εντύπωση και θαυμασμό.

Μόνο που το Άγιο Δισκοπότηρο δεν αναποδογύρισε από κάποιο λάθος του κληρικού αλλά από την… βιασύνη μιας ηλικιωμένης πιστής η οποία έσπρωχνε τους υπόλοιπους για να βγει μπροστά και να προλάβει να κοινωνήσει πιο γρήγορα. Και αυτό παρά τις συνεχείς εκκλήσεις του ιερέα ώστε οι πιστοί να έχουν υπομονή και με πνεύμα κατάνυξης και ταπεινότητας να προσέλθουν εμπρός στο ιερό.

Όλα αυτά δεν εισακούστηκαν από την ηλικιωμένη η οποία πάνω στα σπρωξίματα και φθάνοντας δίπλα στον ιερέα, μάλλον έχασε την ισορροπία της και για να μην πέσει πιάστηκε από πάνω του, με αποτέλεσμα να …ρίξει το Άγιο Δισκοπότηρο στο πάτωμα και να χυθεί όλη η ποσότητα της Αγίας Κοινωνίας.

Και τότε ακολούθησε η σκηνή που «πάγωσε» άπαντες τους πιστούς. Ο παπάς δεν είπε λέξη στην ηλικιωμένη. Γονάτισε αμέσως, έσκυψε και άρχισε να γλύφει όλο το πάτωμα και τα σκαλοπάτια, προκειμένου να μην μείνει ούτε σταγόνα Αγίας Κοινωνίας χυμένη!

Ο παπάς έκλαιγε και οι πιστοί του φώναζαν: «Άξιος» !Οι πιστοί έκαναν τον Σταυρό τους. Κάποιοι δάκρυσαν στη θέα του ιερέα και του φώναζαν «άξιος»! Μόλις ο ιερέας ολοκλήρωσε, πήρε ένα οινόπνευμα και καθάρισε όλη την περιοχή ώστε ούτε ίχνος Αγίας Κοινωνίας να μην πατηθεί από παπούτσι πιστού…

Είναι χαρακτηριστικό, σύμφωνα με το neotera.gr, ότι ο παπάς δεν σταμάτησε να κλαίει για αυτό που συνέβη ενώ κάθε τόσο σήκωνε το κεφάλι του προς τα πάνω ζητώντας συγγνώμη από τον Χριστό. Επίσης αξιοσημείωτο είναι ότι δεν έκανε την παραμικρή παρατήρηση στην ηλικιωμένη που από το λάθος της προκάλεσε το συμβάν.

Μία ακόμα απόδειξη της καλοσύνης του εν λόγω ιερωμένου ο οποίος είναι γνωστός στην ενορία του για το θεάρεστο έργο του, την ταπεινότητα και την κατανόησή του. Το θέμα είναι πως όσοι πιστοί ήθελαν να κοινωνήσουν έπρεπε να περιμένουν νέα Παρασκευή ή να απευθυνθούν σε άλλο Ιερό Ναό.

enimerotiko.gr 

Οι 10 προτάσεις του Μητροπολίτη Μεσογαίας για το Α.Ι

Υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου συνήλθε σήμερα, 8 Οκτωβρίου 2025 η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στη δεύτερη τακτική συνεδρία της.

Στο πλαίσιο αυτής, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος παρουσίασε την εισήγησή του με θέμα «Τεχνητή Ευφυΐα: Η Εκκλησία μπροστά στην αναδυόμενη νέα ανθρωπολογία», η οποία περιλαμβάνει 10 προτάσεις για την αντιμετώπιση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) από την Εκκλησία.

Η Εκκλησία απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη — Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας για τη «νέα ανθρωπολογία»

Με λόγο βαθιά θεολογικό αλλά και διεισδυτικό ως προς τις κοινωνικές εξελίξεις, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος ανέλυσε το φαινόμενο της τεχνητής ευφυΐας, θέτοντας το στοχαστικά απέναντι στην πνευματική ταυτότητα του ανθρώπου.

Χαρακτήρισε την πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης «ίσως τη μεγαλύτερη που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει ποτέ η Εκκλησία – μεγαλύτερη ακόμη και από τους διωγμούς και τις αιρέσεις». Ενώ οι παλαιές πλάνες αμφισβητούσαν τον Θεό, η σημερινή τεχνολογική θεοποίηση – όπως είπε – «δεν τον αρνείται απλώς, αλλά τον εξαφανίζει από τον ορίζοντα του υπάρχοντος».

Ο Μητροπολίτης προειδοποίησε ότι, αν ο άνθρωπος αντικαταστήσει τον νου και το πνεύμα του με την «μηχανική λογική» της τεχνολογίας, τότε κινδυνεύει να χάσει την ίδια του την υπόσταση ως εικόνα του Θεού. Ο «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» άνθρωπος, είπε χαρακτηριστικά, μπορεί να καταστεί ακατανόητος για τον ίδιο τον εαυτό του.

Οι προτάσεις της Εκκλησίας για την τεχνητή ευφυΐα

Ο Σεβασμιώτατος κατέθεσε κάποιες προτάσεις για τη στάση της Εκκλησίας απέναντι στη νέα εποχή. Μεταξύ άλλων τόνισε:

– Την ανάγκη ουσιαστικής κατανόησης του τι σημαίνει τεχνητή ευφυΐα και των επιπτώσεών της στον άνθρωπο.

– Την απόρριψη θεωριών συνωμοσίας αλλά και της αδιαφορίας απέναντι στις τεχνολογικές εξελίξεις.

– Την αξιοποίηση της τεχνολογίας για το κοινωνικό και ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας, με ενεργό ρόλο των νέων.

– Τη δημιουργία ενός «δικού μας αλγορίθμου», όπως είπε, ενός πνευματικού προγράμματος που να «μαθαίνει να πράττει το καλό».

– Τη διαφύλαξη του μυστηρίου και της μυσταγωγίας, μακριά από συναισθηματικές ψευδαισθήσεις και επιφανειακή «θρησκευτική εμπειρία».

– Την ενίσχυση της προσευχής, της χάρης και της αυθεντικής μαρτυρίας ως απάντηση στη λογική της τεχνητής παντοδυναμίας.

– Την επίγνωση ότι η Εκκλησία δεν υπάρχει για να πολεμήσει τις εξελίξεις, αλλά για να φωτίσει την ιστορία με τη μαρτυρία της πίστης και την προοπτική της Βασιλείας του Θεού.

«Ο νέος άνθρωπος του Θεού απέναντι στο προϊόν της μηχανής»

Κλείνοντας την εισήγησή του, ο κ. Νικόλαος υπογράμμισε ότι μόνον όταν η ζωή της Εκκλησίας είναι σύμφωνη με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, τότε μπορεί να εμπνέει και να πείθει.

Ο ανακαινισμένος, πνευματικός άνθρωπος, είπε, είναι ασύγκριτα ανώτερος από το τεχνητό δημιούργημα της νέας ανθρωπολογίας, ενώ προειδοποίησε ότι, αν η Εκκλησία χάσει τη ζωντανή μαρτυρία της, «ο Θεός της τεχνητής νοημοσύνης θα φανεί πιο αληθινός από τον δικό μας».

Η Ιερά Σύνοδος ενέκρινε ομόφωνα την εισήγησή του και τόνισε τη σημασία της πνευματικής επαγρύπνησης απέναντι στην ταχύτατα εξελισσόμενη τεχνολογική πραγματικότητα.

Κατά την έναρξη των σημερινών εργασιών, είχε προηγηθεί διάλογος πάνω στην εισήγηση του Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου για τον ρόλο των μοναχών στην παράδοση της Εκκλησίας.

Επίσης, η Σύνοδος αναγνώρισε την εύρυθμη λειτουργία των Ιερών Μονών σύμφωνα με τους εγκεκριμένους κανονισμούς και όρισε εκ νέου τη διαδικασία πιστοποίησης των βαθμών της μοναχικής ζωής μέσω των Ηγουμενοσυμβουλίων και των οικείων Μητροπολιτών. Οι εργασίες της Ιεραρχίας θα συνεχιστούν αύριο, Πέμπτη 9 Οκτωβρίου.

Το ανακοινωθέν της Ιεράς Συνόδου

Συνήλθε σήμερα, Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2025, στη δεύτερη Τακτική Συνεδρία της η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Μετά την προσευχή, ανεγνώσθη ο Κατάλογος των συμμετεχόντων Ιεραρχών και διαπιστώθηκε απαρτία. Κατόπιν επικυρώθηκαν τα Πρακτικά της χθεσινής Συνεδρίας.

Εν συνεχεία, ακολούθησε ευρύτατος δι­ά­λο­γος επί της χθεσινής Ειση­γή­σεως του Σε­βα­σμιω­τά­του Μη­τρο­πο­λί­του Ναυ­πά­κτου και Α­γί­ου Βλα­σί­ου κ. Ιε­ροθέου, με θέ­μα: «Οι ρα­σο­φό­ροι Μο­να­χοί στην πα­ρά­δο­ση και τη ζω­ή της Εκ­κλη­σί­ας», κατά τον οποίον έλαβαν τον λόγο πολλοί Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς.

Τι είναι το ChatGPT για το οποίο μιλάνε όλοι;

courses AI

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος κατ’αρχάς αναγνωρίζει την υφιστάμενη κατάσταση στις Ιερές Μονές που λειτουργούν σύμφωνα με τους εγκριθέντες εσωτερικούς Κανονισμούς.

Επί πλέον αποφασίζει ότι η ιδιότητα των βαθμών της μοναχικής ζωής στηρίζεται στην υπεύθυνη δήλωση του Ηγουμενοσυμβουλίου, όπως αυτή καταγράφεται στο μοναχολόγιο της Ιεράς Μονής και βεβαιώνεται από τον οικείο Μητροπολίτη.

Κατόπιν, σύμφωνα με την Ημερησία Διάταξη, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος ανέπτυξε την Εισήγησή του, με θέ­μα: «Τεχνητή ευφυΐα: Η Εκκλησία μπροστά στην αναδυόμενη νέα ανθρωπολογία».

Στο πρώτο μέρος της Εισηγήσεώς του περιέγραψε το όλο φαινόμενο, κάνοντας εκτενή αναφορά στη μηχανική ευφυΐα και στο πώς επηρεάζεται η ανθρώπινη ταυτότητα από αυτήν, επισημαίνοντας ιδιαίτερα ότι «η πρόκληση για την Εκκλησία μας είναι ίσως η μεγαλύτερη στην ιστορία της, ίσως μεγαλύτερη και αυτής των διωγμών και των αιρέσεων.

Οι διωγμοί και αιρέσεις δεν ηρνούντο τον Θεό, ασεβούσαν στον αληθινό Θεό. Η σύγχρονη θεοποίηση της Τεχνολογίας, μάλιστα η απόδοση του χαρακτηρισμού της Νοημοσύνης, τον μεν νου του ανθρώπου τον αντικαθιστά με τη μηχανική λογική και ευφυΐα, τον δε Θεό τον εξαφανίζει από τον ορίζοντα των υπαρκτών, των όντων.

Ο Ων δεν υπάρχει, αγνοείται και διαγράφεται ως μη Ων. Ο θεόπλαστος “κατ’εικόνα Θεού και ομοίωσιν” άνθρωπος, για τον οποίο μιλάμε, πιθανόν δεν θα είναι κατανοητός από τον άνθρωπο στον οποίο απευθυνόμαστε».

Στο δεύτερο μέρος της Εισηγήσεώς του, ο Σεβασμιώτατος κ. Νικόλαος κατέθεσε δέκα προτάσεις αναφορικά με τη στάση της Εκκλησίας στο θέμα της τεχνητής ευφυΐας:

– Να κατανοήσουμε τι ακριβώς σημαίνει τεχνητή ευφυΐα και πώς και σε ποιο βαθμό επηρεάζει τον άνθρωπο. Τι δικαιολογεί ενθουσιασμό για το επίτευγμα και τι φόβο και επιφυλακτικότητα για τις συνέπειες.

– Να μην ψάχνουμε πίσω από όλο αυτό το φαινόμενο για συνωμοσίες, ούτε να αδιαφορούμε για το πώς προχωράει ο κόσμος, αλλά να γνωρίζουμε ότι επαναλαμβάνεται η ιστορία, όπως αυτή περιγράφεται στην Βίβλο.

– Να αξιοποιήσουμε την σύγχρονη τεχνολογία στην οργάνωση των δομών και του κοινωνικού έργου της, στον εμπλουτισμό της ποιμαντικής της με νέες ιδέες και γενικότερα στην έκφραση και διάχυση της μαρτυρίας της με ένα τρόπο καθαρά δικό της, εμπιστευόμενοι κυρίως νέους με σχετική εμπειρία και γνώση.

– Να κάνουμε τον δικό μας αλγόριθμο, τον οποίο να «κατηχήσουμε», ώστε να κάνει μόνο το καλό.

– Να αναδείξουμε την Ορθόδοξη θεολογία με εύληπτη σύγχρονη γλώσσα.

– Να διαφυλάξουμε το μυστήριο και τη μυσταγωγία, διαχωρίζοντάς τα από συναισθηματικές ψευδαισθήσεις.

– Να δώσουμε έμφαση στη δύναμη της προσευχής, διά της οποίας η Εκκλησία ομιλεί.

– Να μην ομιλούμε για σημεία και θαύματα, αλλά να ζούμε με σημεία και χάρη, φωτισμό και αποκαλύψεις, δύναμη και χαρίσματα.

– Να πιστέψουμε ότι ως Εκκλησία κατέχουμε τον θησαυρό των εκ Θεού απαντήσεων στην πρόκληση κάθε κακού και κάθε εξ αριστερών επιβουλής και ότι κατέχουμε τον λόγο του Θεού Λόγου.

– Να κατανοήσουμε ότι ως Εκκλησία δεν υπάρχουμε για να ανατρέψουμε τις όποιες εξελίξεις όσο κακές και επικίνδυνες και αν φαίνονται ή και αν είναι, αλλά υπάρχουμε για να αποτελούμε το λήμμα που θα ομολογεί στην ιστορία την πίστη και να μαρτυρούμε την προοπτική της Βασιλείας του Θεού.

Στον επίλογο της Εισηγήσεώς του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος μεταξύ άλλων ανέφερε: «Γι’ αυτό και η ζωή μας ως Εκκλησίας υποχρεωτικά πρέπει να είναι συμβατή με τη διδασκαλία μας και το Ευαγγέλιο. Ζωή με δύναμη, συνέπεια, αλλά και σημεία.

Τότε μόνον η ετερότητα του λόγου μας γεννάει ένθεο ζήλο, ενθουσιάζει, εμπνέει και φυσικά πείθει ότι ο “καινός”, ο ανακαινισμένος άνθρωπος είναι ασύγκριτα ανώτερος του προϊόντος της αναδυόμενης νέας ανθρωπολογίας.

Διαφορετικά, η τεχνητή ευφυΐα θα κυριαρχήσει στον κόσμο, θα επιβληθεί και σε μας. Ο Θεός της θα φαντάζει πιο αληθινός από τον δικό μας και βέβαια πιο πειστικός».

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας επιδοκίμασε την εμπεριστατωμένη Εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ. Νικολάου. Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας θα συνεχίσει και θα ολοκληρώσει τις εργασίες Της αύριο, Πέμπτη 9 Οκτωβρίου ε.έ.

Βόμβα στην ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία – Ο πασίγνωστος μητροπολίτης που πούλησε για 880.000 ευρώ εκκλησιαστική περιουσία

 Ιερές «αγοροπωλησίες» και βαλίτσες με δεσμίδες: Η πρόταση «καταπέλτης» του εισαγγελέα Παρασκευαΐδη και το βούλευμα! Η δικαστική έρευνα για τον μητροπολίτη Ελενουπόλεως, Ιωακείμ και η κακουργηματική απάτη σε βάρος εκκλησιαστικής περιουσίας που πουλήθηκε 880.000 ευρώ σε Κύπριους επιχειρηματίες! Η καθαρίστρια της Μητρόπολης που υπέγραψε στα συμβόλαια για τα ακίνητα – «φιλέτα».

Μια ομολογουμένως περίεργη υπόθεση που αφορά εκκλησιαστική περιουσία, η οποία ανήκει στη Μητρόπολη Ζάμπιας στην Αφρική, με την εμπλοκή του Επισκόπου Ελενουπόλεως Ιωακείμ που κατάγεται από τον Βόλο, απασχολεί τους εκκλησιαστικούς κύκλους της Ελλαδικής Εκκλησίας αλλά και την Ελληνική δικαιοσύνη.

Ο Μητροπολίτης ερευνάται από τη Δικαιοσύνη για πωλήσεις ακινήτων της εκκλησίας, καθώς –σύμφωνα με τη δικογραφία– διαβεβαίωσε ψευδώς Κύπριους επιχειρηματίες ότι αυτά ανήκουν στην Εκκλησία της οποίας είχε την εποπτεία.

Ο Εισαγγελέας πρότεινε την παραπομπή του στο εδώλιο για κακουργηματική απάτη, αλλά το Δικαστικό Συμβούλιο με βούλευμα ζήτησε περαιτέρω έρευνα προκειμένου να προσκομιστούν νέα στοιχεία.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Ο νυν Μητροπολίτης Ελενουπόλεως Ιωακείμ και πρώην Μητροπολίτης Ζάμπιας στην Αφρική κατηγορείται ότι πούλησε δύο ακίνητα της Μητρόπολης στη Ζάμπια με ψευδείς ισχυρισμούς.

Το πρώτο αφορούσε ένα τεράστιο οικοδομικό συγκρότημα περίπου 4.000 τ.μ., ενώ το δεύτερο ένα οικοδόμημα 335 τ.μ. Ο Μητροπολίτης δίνει τις δικές του εξηγήσεις για τις κατηγορίες σε βάρος του στο απολογητικό υπόμνημα που έχει καταθέσει.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι το δίκαιο της Ζάμπιας είναι διαφορετικό από το ελληνικό και τα πράγματα μπερδεύονται με διάφορα καταστατικά που οφείλουν να τηρούν οι Μητροπόλεις στο εξωτερικό, καθώς και με ΦΕΚ που πρέπει να προσδιορίζουν τις αρμοδιότητές τους αλλά κυρίως λόγο της αλλαγής νομικών εκκλησιαστικών προσώπων που έγιναν κατά την διάρκεια της πώλησης των ακινήτων.

Τον Ιούνιο του 2003 ο Μητροπολίτης Ελενουπόλεως εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας Επίσκοπος Ζάμπιας – Αφρικής. Στις 6 Οκτωβρίου του 2009 η Ιερά Επισκοπή Ζάμπιας, της οποίας είχε τεθεί επικεφαλής, έγινε Μητρόπολη που ουσιαστικά εκπροσωπείται από τον εκάστοτε Μητροπολίτη.

Τον Οκτώβριο του 2003 η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ζάμπιας μετονομάστηκε σε Ορθόδοξη Επισκοπή με νέο καταστατικό. Όσον αφορά τα δύο επίδικα ακίνητα, επρόκειτο για περιουσιακά στοιχεία της Μητρόπολης Ζάμπιας.

Πρέπει να σημειωθεί ότι στη Ζάμπια επικρατεί ένα ιδιότυπο νομικό καθεστώς ως προς την καταχώρηση των ακινήτων και ουσιαστικά της μη ιδιοκτησίας, αφού παραχωρούνται από το κράτος.

Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο βούλευμα, με το οποίο διατάχθηκε συμπληρωματική ανάκριση, ενώ υπήρχε η εισαγγελική εισήγηση για παραπομπή του Μητροπολίτη στο εδώλιο για κακουργηματική απάτη, ξεκαθαρίζεται με σαφήνεια το χρονικό των γεγονότων: Στις 3 Ιουλίου του 2014 ο υπό δικαστική έρευνα Μητροπολίτης πούλησε σε δύο Κύπριους επιχειρηματίες το πολεοδομικό συγκρότημα των 4.000 τ.μ. που είχε παραχωρηθεί στην μητρόπολη Ζάμπιας από την κυβέρνηση!

Σύμφωνα με τη δικογραφία, δεν είχε δικαίωμα υπογραφής για την πώληση, αφού πλέον δεν είχε δικαιοδοσία επί των ακινήτων, καθώς αυτά είχαν μεταβιβαστεί με νέο καταστατικό στη Μητρόπολη της οποίας δεν ήταν επικεφαλής.

Εντύπωση προκαλεί ότι στα συμβόλαια έχει βάλει υπογραφή και η καθαρίστρια της Μητροπόλεως, για την οποία ο Μητροπολίτης στο απολογητικό του υπόμνημα ισχυρίζεται ότι πράγματι υπέγραψε, αλλά ως μάρτυρας και όχι με άλλον ρόλο.

Πάντα σύμφωνα με τη δικογραφία, κατά την υπογραφή των συμβολαίων οι Κύπριοι επιχειρηματίες του κατέβαλαν σε μετρητά 330.000 δολάρια.

Στις 29 Ιουνίου 2015 έγινε και η δεύτερη πώληση ενός άλλου ακινήτου 335 τ.μ., το οποίο πουλήθηκε στην εταιρεία «DINGLES KAFUE RIVER LODGE LIMITED». Όπως προκύπτει πάλι από τη δικογραφία, η κατηγορία αφορά το γεγονός ότι δεν είχε δικαίωμα να πουλήσει ούτε αυτό το ακίνητο.

Τελικά, το πούλησε όμως με αντίτιμο 550.000 δολάρια. Τα χρήματα, όπως προκύπτει, δεν κατατέθηκαν σε λογαριασμό της Μητρόπολης στην οποία ανήκαν τα ακίνητα, αλλά σε λογαριασμό του πρώην Μητροπολίτη Ζάμπιας Ιωακείμ. Συνολικά το τίμημα των δύο ακινήτων ανήλθε στο ποσό των 880.000 δολαρίων.

Στη συνέχεια, όταν η Μητρόπολη Ζάμπιας δημιούργησε θέμα προκειμένου να της επιστραφούν τα χρήματα, ο πρώην Μητροπολίτης επέστρεψε 245.123 δολάρια.

Σύμφωνα με το απολογητικό υπόμνημα του Μητροπολίτη, είχε άδεια για την πώληση από τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας αλλά προφορική.

Ο ίδιος επίσης ισχυρίστηκε ότι όλα τα χρήματα που εισέπραξε τα δαπάνησε για υποχρεώσεις της Εκκλησίας. Από τις εξηγήσεις που έδωσε προκύπτει μάλιστα ότι το δεύτερο ακίνητο ήταν προσωπικό του περιουσιακό στοιχείο και όχι της Μητρόπολης, αφού –όπως είπε– του το είχε χαρίσει ένας ιδιώτης, χωρίς να κατονομάσει ποιος ήταν.

Παρόλα αυτά, ο Εισαγγελέας δεν δέχτηκε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε να παραπεμφθεί στο κατηγορητήριο για κακουργηματική απάτη.

Το Δικαστικό Συμβούλιο με το υπ’ αριθμόν 4115/2022 βούλευμά του όμως δεν δέχτηκε την πρόταση του Εισαγγελέα, ζητώντας περαιτέρω ανακριτικές πράξεις.

Η υπόθεση μπερδεύεται λόγω του γεγονότος ότι όλα διαδραματίστηκαν στη Ζάμπια, παρά το ότι ασχολείται η ελληνική Δικαιοσύνη, και όπως φαίνεται αυτό αποτελεί και τον κύριο υπερασπιστικό ισχυρισμό του ερευνώμενου Μητροπολίτη ως προς το δικαίωμα της νομιμοποίησης για τη μήνυση που έκανε σε βάρος του η Μητρόπολη Ζάμπιας, για την οποία ισχυρίζεται ότι δεν είναι το διάδοχο νομικό πρόσωπο που μπορεί να εγείρει αξιώσεις για την περιουσία που πούλησε ο ερευνώμενος Μητροπολίτης.

Πρέπει να σημειώσουμε, ότι την μήνυση την κατέθεσε ο διάδοχος του στην μητρόπολη Ζάμπιας, Ιωάννης (κατά κόσμον Ιωάννης Τσαφταρίδης), η οποία βασίστηκε σε οικονομικό έλεγχο που έκανε μόλις παρέλαβε τα ηνία της μητροπόλεως.

Την προανακριτική διαδικασία της μηνύσεως είχε αναλάβει από τον Μάρτιο του 2019 ο 14ος ανακριτής Αθηνών και την παραπομπή του μητροπολίτη στο εδώλιο ζήτησε με την πρόταση του ο αντιεισαγγελέας Παναγιώτης Παρασκευαίδης.

Η υπόθεση έχει μεγάλο ενδιαφέρον και στη δικαστική αίθουσα θα ακουστούν αρκετά ακόμα πιο ενδιαφέροντα πράγματα.

tilewstwra.gr

Τι σημαίνει τελικά η ευχή «Καλή Παναγιά» - Είναι σωστό ή λάθος;

Τι σημαίνει τελικά η ευχή «Καλή Παναγιά» - Είναι σωστό ή λάθος;

Η φράση χρησιμοποιείται κυρίως λίγο πριν τον 

Καθώς ο Αύγουστος προχωρά, μία ευχή κάνει όλο και πιο συχνά την εμφάνισή της στην καθημερινότητά μας: «Καλή Παναγιά». Είτε ως αποχαιρετισμός, είτε ως ευχή για τις μέρες που έρχονται, είτε απλώς ως ένδειξη σεβασμού προς τη μεγαλύτερη εορτή του ορθόδοξου ημερολογίου η φράση ακούγεται ολοένα και περισσότερο. Αλλά τι σημαίνει ακριβώς; Είναι σωστό να τη λέμε; Ή πρόκειται για μια «μοντέρνα» έκφραση που προκαλεί σύγχυση;

Τι εννοούμε όταν λέμε «Καλή Παναγιά»

Η φράση χρησιμοποιείται κυρίως λίγο πριν τον Δεκαπενταύγουστο, και ουσιαστικά λειτουργεί όπως το «Καλό Πάσχα» ή το «Καλά Χριστούγεννα». Στο πλαίσιο αυτό, η «Παναγιά» λειτουργεί μεταφορικά, δηλαδή δεν εννοούμε το πρόσωπο της Παναγίας, αλλά την ημέρα της γιορτής της δηλαδή την Κοίμηση της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου. Έτσι, η ευχή σημαίνει: «να περάσεις καλά μέχρι και την Παναγιά», ή «καλή εορτή της Παναγίας».

Γλωσσικά, η φράση δεν είναι λάθος. Είναι μια ευχή που ακολουθεί τη λογική άλλων παρόμοιων ευχών, όπως «Καλή Ανάσταση» ή «Καλή Πρωτοχρονιά». Η φράση είναι σύντομη, οικεία, και λειτουργεί ως σήμα κατατεθέν του ελληνορθόδοξου πολιτισμού.

Τα επιχειρήματα εκείνων που υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη ευχή θα πρέπει να εξοστρακιστεί από την καθημερινότητά μας συνοψίζονται στο εξής: Η Παναγία, βάσει της διδασκαλίας της θρησκείας μας, είναι κάλλιστη -όχι απλά καλή- και η ευχή στερείται νοήματος.

Την συγκεκριμένη άποψη φαίνεται να ενστερνίζεται και ο μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, ένας εκ των ιεραρχών που υποστήριξαν με σθεναρότητα ότι δεν θα πρέπει να βαφτίζονται τα παιδιά των ομόφυλων ζευγαριών.

«Τα τελευταία χρόνια, επικράτησε μια μόδα που λέει Καλή Παναγιά, τι θα πει καλή Παναγιά! Λέμε καλό Χριστό; Eμείς λέμε Καλά Χριστούγεννα είναι γεγονός, λέμε Καλό Πάσχα είναι γεγονός» δήλωσε πέρυσι σε κήρυγμά του.

Όμως, πόσο δίκιο έχει ο ιεράρχης; Σε όλες τις γλώσσες, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται, σε φράσεις που είναι εξαιρετικά κοινόχρηστες και τα δύο μέρη μιας συζήτησης αντιλαμβάνονται αμφότερα περί τίνος ο λόγος. Επί πλέον, ο πλεονασμός είναι κάτι που είναι συνυφασμένο με τη γλώσσα για να δηλώσει κάτι σε υπερθετικό βαθμό.

Σχετικές διευκρινήσεις παρείχε με περσινή ανάρτηση της στο Facebook η Ομότιμη Καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Πηνελόπη Καμπάκη:

«Καταρχήν δεν υπάρχει πλεονασμός στις ευχές που έχουν το καλό/καλή/καλά στην αρχή τους και που, εκ πρώτης όψεως, μοιάζουν ταυτολογικές ή υπερβολικές. Αλλά και πλεονασμό να το θεωρήσουμε, πού το κακό; Ο πλεονασμός είναι πολύ συνήθης στην γλώσσα αρχαιόθεν.

Αίφνης πλεονασμός υπάρχει και στην λέξη λυκόφως αφού η λέξη δεν προέρχεται από τον λύκο, όπως μάς δίνεται η εντύπωση, αλλά από κάποια λέξη λύκη που σήμαινε “πρωινό φως”, ομόρριζη με το το λατινικό lux = φως!

Για να επανέλθω στο θέμα, στην ευχή μας έχουμε δύο συνθετικά που σημαίνουν… φως! Είτε, λοπόν, λέμε «καλή επιτυχία», είτε «καλή λευτεριά», δεν εννοούμε πως θα μπορούσε κάποια επιτυχία να ήταν κακή, δηλαδή… αποτυχημένη, ή ότι μια γέννα θα μπορούσε, πόσο δε μάλλον ότι θα θέλαμε, να μην ήταν ανακουφιστική. Το «καλός», στις περιπτώσεις αυτές, σημαίνει «με το καλό να έρθει», «με το καλό να φτάσει» [η επιτυχία, η ημέρα της γέννας κ.ο.κ.]», «μακάρι να πάνε όλα κατ’ ευχήν», «γεροί να ’μαστε», «άμποτε».

Θα το καταλάβει ακόμη πιο εύκολα κάποιος με το εξής παράδειγμα: «Καλή πατρίδα, σύντροφε», ήτοι: «Με το καλό να επιστρέψεις [ή να επιστρέψουμε] στην πατρίδα μας [στην Ελλάδα], σύντροφε». Τα ίδια και με το (ακόμη πολύ παλιό: ο Παπαδιαμάντης το αντιγράφει κοντά ενάμιση αιώνα πίσω) «Καλό Παράδεισο», κουβέντα όμως που είναι στ’ αλήθεια παμπάλαια: ο θάνατος νοείται σαν η αρχή ενός ταξιδιού προς τον άλλο κόσμο, και οι ζωντανοί εύχονταν πάντα να ήταν εύδρομο το ταξίδι αυτό, και ο προορισμός του ο καλύτερος δυνατός: ο Παράδεισος.

Κατ’ αυτά, και το «Καλή Παναγιά» δεν έχει να κάνει με το καλός-κακός, ή με την καλή ή την… κακιά Παναγία. Δεν σημαίνει καν την ίδια την Παρθένο Μαρία — αλλά τη γιορτή της, την εορτή της Κοιμήσεως: «της Παναγιάς». Σημαίνει απλούστατα, «Με το καλό να φτάσει η μέρα του Δεκαπενταύγουστου, η γιορτή της Παναγίας, το πανηγύρι, το κατακαλόκαιρο».

Είναι μια απλή, κατανοητότατη, επίσης πολύ παλιά ευχή, που, πιθανόν, δεν την έλεγαν στο δικό μας τόπο αλλά σε κάμποσους άλλους κυρίως νησιωτικούς τόπους!

Μη διστάζετε λοιπόν να την πείτε, αν σας βγαίνει!»

Newsbomb gr

Θλίψη για την κοίμηση γνωστού Αρχιμανδρίτη

 

Η ελληνορθόδοξη ομογένεια της Αυστραλίας θρηνεί την κοίμηση του Αρχιμανδρίτη Νεκταρίου Ζορμπαλά, ο οποίος απεβίωσε την Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2025, σε ηλικία 90 ετών.

Ο μακαριστός κληρικός, κατά κόσμον Ζαχαρίας Ζορμπαλάς, υπήρξε μια εξέχουσα και αγαπητή μορφή στην Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας, αφιερώνοντας πάνω από 60 χρόνια στην ιερατική του διακονία με σεμνότητα, αγάπη και αφοσίωση.

Γεννημένος στην Κω το 1935, μετανάστευσε στην Αυστραλία στα μέσα της δεκαετίας του 1960. Χειροτονήθηκε το 1971 και ξεκίνησε την ιερατική του πορεία στην Ενορία Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Innisfail, στη Βόρεια Κουινσλάνδη. Το 1974 αναγορεύθηκε Αρχιμανδρίτης και από το 1975 υπηρέτησε σε διάφορες ενορίες στο Σίδνεϊ, με τελευταίο σταθμό του, από το 1988 έως την κοίμησή του, την Ενορία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Newtown.

Ο π. Νεκτάριος ξεχώρισε για τη φιλανθρωπική του δράση, ιδρύοντας το συσσίτιο «Soup Kitchen» και προσφέροντας στήριξη σε δεκάδες άπορους, ανεξαρτήτως θρησκείας ή καταγωγής, καθιστώντας το κοινωνικό του έργο σημείο αναφοράς για την πολυπολιτισμική κοινωνία του Σίδνεϊ.

Ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, μόλις πληροφορήθηκε την εκδημία του, τέλεσε Τρισάγιο και επικοινώνησε με την οικογένειά του εκφράζοντας τη θλίψη και τα συλλυπητήριά του. Στην επίσημη δήλωσή του ανέφερε ότι ο π. Νεκτάριος υπήρξε «ένας ευλογημένος κληρικός, υπόδειγμα σεμνότητας, ήθους και ανιδιοτελούς προσφοράς», και ότι «η παρακαταθήκη του θα συνεχίσει να μας εμπνέει».

Η κηδεία του Αρχιμανδρίτη Νεκταρίου αναμένεται να τελεστεί παρουσία πλήθους πιστών που επιθυμούν να αποτίσουν φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο της προσφοράς, της πίστης και της αγάπης.

Αγία Μαρίνα: Το έθιμο με τα καινούργια ρούχα

Αρκετοί θεωρούν πως η Αγία Μαρίνα, την μνήμη της οποίας τιμά αύριο Τετάρτη (17.07.2024) η Εκκλησία, προστατεύει από το κακό το μάτι και τα δαιμόνια, ενώ θεωρείται προστάτιδα των φιλάσθενων παιδιών.

Η Αγία Μαρίνα συγκαταλέγεται στους μεγαλομάρτυρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ενώ είναι, επίσης, προστάτιδα Αγία της Λέρου.

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια το 270 μ.Χ. Σε ηλικία 15 χρόνων αποκαλύπτεται η πίστη της στον Χριστό. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας ειδώλων την διέγραψε από παιδί του και οι αρχές την οδήγησαν σε δίκη. Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Ολύμβριος, που διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση. Ο έπαρχος μπροστά στην μεγάλη της ομορφιά, της πρότεινε να απαρνηθεί την πίστη της και να τον παντρευτεί. Αυτή όμως δεν δελεάστηκε και αρνήθηκε. Έπειτα από αυτό φυλακίζεται.

Μάλιστα, μέσα στην φυλακή ο διάβολος μεταμορφωμένος σε άγριο δράκοντα, προσπάθησε να κάνει την Αγία να φοβηθεί. Αυτή όμως προσευχήθηκε στον Θεό και αμέσως ο δράκοντας άλλαξε μορφή και έγινε ένας μαύρος σκύλος και τότε η Αγία άρπαξε ένα σφυρί και χτυπώντας τον στο κεφάλι και την ράχη, τον ταπείνωσε.

Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι η πίστη της Αγίας Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Αλλά οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί.

Μπροστά σ’ αυτόν τον κίνδυνο η Αγία Μαρίνα ξυλοκοπείται, την καταξεσκίζουν με ραβδιά, την κρεμούν, ενώ αυτή αιμορραγεί, την καίνε με λαμπάδες και τελικά την αποκεφαλίζουν.

Η Αγία Μαρίνα μαζί με την Αγία Βαρβάρα και την Αγία Αικατερίνη είναι πολύ αγαπητές λόγω του μαρτυρίου που υπέστησαν σε τόσο νεαρή παρθενική ηλικία. Ο λαός μας τις έχει συνδέσει με πολλές πτυχές της ζωής. Η Αγία Μαρίνα είναι για το ξεμάτιασμα, «μαραίνει» το κακό το μάτι, αλλά διώχνει και τα δαιμόνια.

Το έθιμο με τα καινούργια ρούχα

Παλαιότερα, στην Αθήνα οι μητέρες οδηγούσαν τα παιδιά τους κατά την εορτή της στην ομώνυμη εκκλησία που βρίσκεται στο Λόφο των Νυμφών. Τους φορούσαν καινούργια ρούχα και άφηναν τα παλαιά στον περίβολο του ναού, με την ελπίδα να αποβάλουν τα παιδιά τους τις αρρώστιες από τις οποίες είχαν.

Tα άγια λείψανα της φυλάγονταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την πρώτη άλωση της από τους Λατίνους, το 1204 μ.Χ., ενώ σύμφωνα με άλλες πηγές βρίσκονταν μέχρι το 908 μ.Χ. στην Αντιόχεια και στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Ιταλία. Σήμερα, τα άγια λείψανα της Αγίας Μαρίνας, φυλάγονται στην Αθήνα, σε ναό που φέρει το όνομα της ενώ η χείρα της έχει μεταφερθεί στη Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.

«Κεραμίδα» από προφητεία του Αγίου Παϊσίου: «Όταν οι μέρες θα πλησιάζουν τότε…»

 

Μια ανατριχιαστική προφητεία είχε κάνει ο Άγιος Παϊσιος για όσα συμβούν στη χώρα, αλλά και τα ευχάριστα που θα ακολουθήσουν αμέσως μετά.

«Όταν οι μέρες θα πλησιάζουν, τότε ο κόσμος θα σιχαθεί τους πολιτικούς…» ήταν τα λόγια του γέροντα, ο οποίος στη συγκεκριμένη προφητεία του αναφέρεται σε επίθεση της Τουρκίας προς την Ελλάδα και τα οποία συνεχίζουν «και θα τους κυνηγήσει»…

Βέβαια, ο γέροντας Παΐσιος αναφέρθηκε στη συνέχεια της προφητείας λέγοντας «Το κακό θα ξεκινήσει όταν ακούσετε να μιλάνε στην τηλεόραση για τα 12 ναυτικά μίλια»! Αυτό που συνέβη, πριν μερικές εβδομάδες, δηλαδή…

Ίσως να θεωρηθεί σύμπτωση, επίσης, το γεγονός πως ένας άλλος Αγιορείτης μοναχός, που αναγνωρίστηκε σαν Αγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Πατροκοσμάς (Κοσμάς ο Αιτωλός) έχει προφητεύσει πως «θα ξεσηκωθεί το ρέμπελο και μετά οι πολίτες…», παραμένοντας στο ίδιο «μοτίβο» (προγενέστερη πρόβλεψη από αυτή του Παϊσίου) προσθέτοντας όμως ένα στοιχείο, αυτό του ξεσηκωμού του «ρέμπελου» (παλαιότερα ρέμπελος ονομαζόταν εκείνος που δεν είχε να κάνει δουλειά και που τριγυρνούσε άπραγος εδώ κι εκεί στους δρόμους).

«Τότε», αναφέρει ο Πατροκοσμάς, «θα υπάρχει κυβέρνηση και θα είναι σαν να μην υπάρχει»!!! Και η σημερινή πολιτική κατάσταση, δυστυχώς, τείνει να καθρεφτίζεται στην πρόρρηση – προφητεία του αγίου γέροντα και μοναχού…

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, όμως, αναφέρεται και άλλα στοιχεία στην προφητεία του πριν να φθάσει στην σύγκρουση με τους Τούρκους (η οποία επαναλαμβάνεται στις προφητείες και των δύο αγιορειτών μοναχών). «Ένας μεγάλος σεισμός θα κάνει πολύ κακό και μετά από αυτόν θα επιτεθεί ο Τούρκος και θα φθάσει μέχρι τα εξαμίλια…»!

Έξι μίλια ο Κοσμάς ο Αιτωλός, δώδεκα μίλια (και πιθανή παραβίασή τους) ο γέροντας Παΐσιος! Οι συμπτώσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές τη στιγμή που συγκλίνουν στην Ελληνοτουρκική σύγκρουση…

Τι γνώριζαν οι άγιοι αυτοί γέροντες και προσπάθησαν να μας προειδοποιήσουν; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σαφήνεια όταν μελετά τις προφητείες, ιδιαίτερα όταν αυτές δεν έχουν ακόμη εκπληρωθεί.

Επειδή η κατάθεση των «προφητειών» των δύο αυτών αγαπημένων γερόντων της Εκκλησίας είναι δυνατόν να λειτουργήσει ως αρνητικό κάλεσμα ή να αφήσει σπόρους συνωμοσιολογίας, καλό θα ήταν να αναφερθεί ότι οι γέροντες ποτέ δεν προκάλεσαν, ποτέ δεν επιζήτησαν και σε ολόκληρο το βίο τους απέφευγαν συστηματικά να προκαλέσουν και ιδιαίτερα να προκαλέσουν «λαθεμένα όνειρα» ή να δημιουργήσουν φόβους στους ανθρώπους που τους πλησίαζαν και αποζητούσαν την συμβουλή τους ή απλά να ακούσουν τα λόγια τους.

Σεμνοί και ζώντας με προσευχή, έχοντας σαν γεύμα ό,τι τους προσέφερε η φύση και όχι οι άνθρωποι, ταπεινοί μέχρις εσχάτων προσπάθησαν να φέρουν την ειρήνη, την αγαλλίαση και την αγάπη στις καρδιές όλων των ανθρώπων.

Σοκ η προφητεία του Γέροντα Εφραίμ – Η φρικτή αρρώστια που έρχεται θα έχει πολλούς νεκρούς

 

6 χρόνια συμπληρώθηκαν από την ημέρα όπου η ψυχή του Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεϊτη, του ανθρώπου που εισήγαγε τον Ορθόδοξο μοναχισμό και καθ’ ομολογίαν φώτισε την Αμερική, πέταξε για τον ουρανό.

Ήταν βράδυ του Σαββάτου 7 Δεκεμβρίου (Κυριακή 8 Δεκεμβρίου πρωί στην Ελλάδα) όπου ο μακαριστός Γέροντας της Αριζόνας όπως καθιερώθηκε στη συνείδηση του λαού μετέβη εις τας ουρανίους μονάς πλησίον του Κυρίου του πόσο τόσο αγάπησε και διακόνησε στην επίγεια ζωή του.

Μία ζωή η οποία ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου 1928 από τον Βόλο, περπάτησε και ανδρώθηκε πνευματικά στο Άγιον Όρος και έριξε την σπορά του Λόγου του Θεού στην Αμερική, στην έρημο της Αριζόνας η οποία με την παρουσία και τη δράση του ‘εξήνθησεν”.

Στον ραδιοφωνικό σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας μίλησε το πνευματικοπαίδι του οσιακού Γέροντα Εφραίμ Φιλοθεΐτη. Ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος και αποκάλυψε τη νέα προφητική εμφάνισή του για μία φρικτή αρρώστια που έρχεται η οποία θα σαπίζει το στόμα, τα χέρια και τον πρωκτό αφήνοντας πολλούς νεκρούς.

Δείτε το βίντεο..

Αγιος Παΐσιος: «Αυτό θα κάνετε για το κακό μάτι…»

Αγιος Παΐσιος: «Πως να αντιμετωπίσετε το κακό μάτι…» Η ζήλεια, όταν έχει κακότητα, μπορεί να κάνει ζημιά. Αυτή είναι η βασκανία· είναι μια δαιμονική ενέργεια.

Αγιος Παΐσιος: «Αυτό θα κάνετε για το κακό μάτι…»

– Γέροντα, τη βασκανία την παραδέχεται η Εκκλησία; – Ναι, υπάρχει και ειδική ευχή (Ο Γέροντας τόνιζε πως μόνο ο ιερέας μπορεί να διαβάζει την ευχή για βασκανία). Όταν κανείς λέει κάτι με φθόνο, τότε πιάνει το «μάτι». – Πολλοί, Γέροντα, ζητούν «ματάκια» για τα μωρά, για να μην τα ματιάζουν. Κάνει να φορούν τέτοια; – Όχι, δεν κάνει. Να λέτε στις μητέρες σταυρό να τα φορούν.

– Γέροντα, αν κανείς επαινέσει ένα ωραίο έργο, και αυτοί που το έφτιαξαν δεχθούν τον έπαινο με υπερήφανο λογισμό και γίνει ζημιά, αυτό είναι βασκανία; -Αυτό δεν είναι βασκανία. Σ’ αυτήν την περίπτωση λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι. Παίρνει τη Χάρη Του ο Θεός από τον άνθρωπο, και τότε γίνεται ζημιά.

Βασκανία υπάρχει σε σπάνιες περιπτώσεις. Ιδίως oι άνθρωποι που έχουν ζήλεια και κακότητα – λίγοι είναι τέτοιοι – αυτοί είναι που ματιάζουν. Μια γυναίκα λ.χ. βλέπει ένα παιδάκι χαριτωμένο με την μάνα του και λέει με κακότητα: «Γιατί να μην το είχα εγώ αυτό το παιδί;

Γιατί να το δώσει ο Θεός σ’ αύτη;» Τότε το παιδάκι εκείνο μπορεί να πάθει ζημιά- να μην κοιμάται, να κλαίει, να ταλαιπωρείται, γιατί εκείνη το είπε με μια κακότητα. Και αν αρρώσταινε και πέθαινε το παιδί, θα ένιωθε χαρά μέσα της.

Άλλος βλέπει ένα μοσχαράκι, το λαχταρά, και αμέσως εκείνο ψοφάει. Πολλές φορές όμως μπορεί να ταλαιπωρείται το παιδί και να φταίει η ίδια η μάνα. Μπορεί δηλαδή η μάνα να είδε καμιά φορά κανένα αδύνατο παιδάκι και να είπε: «Τί είναι αυτό;

Τί σκελετωμένο παιδί!» Να καμάρωνε το δικό της και να κατηγόρησε το ξένο. Και αυτό που είπε με κακία για το ξένο παιδί, πιάνει στο παιδί της. Μετά το παιδί ταλαιπωρείται εξ αιτίας της μάνας, χωρίς να φταίει. Λειώνει-λειώνει το καημένο, για να τιμωρηθεί η μάνα και να καταλάβει το σφάλμα της. Τότε φυσικά το παιδί θα πάει μάρτυρας! Τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος.

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Α΄, Με πόνο και αγάπη για το σύγχρονο άνθρωπο, Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» Σουρωτή Θεσσαλονίκης 1998,σ. 109.

Γιατί η εβδομάδα που διανύουμε ονομάζεται Διακαινήσιμος – Ο συμβολισμός

Εβδομάδα της Διακαινησίμου λέγεται η εβδομάδα που αρχίζει από την Κυριακή του Πάσχα και λήγει την Κυριακή του Θωμά ή Αντίπασχα. Η κάθε ημέρα της αναφέρεται ως εξής:

Δευτέρα της Διακαινησίμου

Τρίτη της Διακαινησίμου κ.ο.κ.

Πιθανότατα πήρε αυτή την ονομασία, επειδή άρχιζε η περίοδος πνευματικής αναγέννησης και ανακαίνισης για τους πιστούς, που είχαν βαπτισθεί τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου. Μέχρι την Κυριακή του Θωμά, οι νεοβαπτισθέντες φορούσαν λευκά ενδύματα, εξ ου και «Λευκή Εβδομάς».

Τι επιτρέπεται την Εβδομάδα της Διακαινησίμου

Την Εβδομάδα της Διακαινησίμου επιτρέπεται η «κατάλυσις εις πάντα» (επιτρέπεται κάθε είδους τροφή), ενώ κατά τους παλαιότερους χρόνους απαγορεύονταν η εργασία και τα δημόσια θεάματα (ιπποδρομίες κ.λ.π.) καθ’ όλη τη διάρκειά της.

Στο Βυζάντιο, ο εορτασμός ήταν λαμπρός και μεγαλοπρεπής. Ο αυτοκράτωρ καλούσε σε γεύμα τους φτωχούς, ενώ την Πέμπτη της Διακαινησίμου εδέχετο τον κλήρο και πρόσφερε γεύμα στον Πατριάρχη. Επίσης, τις μέρες αυτές ο ανώτατος άρχων απέλυε από τις φυλακές τους κατάδικους για ελαφρά εγκλήματα.

Την Παρασκευή της Διακαινησίμου, η εκκλησία εορτάζει τη Ζωοδόχο Πηγή σε ανάμνηση των εγκαινίων από τον αυτοκράτορα Λέοντα Α’ (5ος αιώνας) του ομωνύμου θαυματουργού Ναού που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Σήμερα, ο ναός ονομάζεται Μπαλουκλή, από τους Τούρκους και τους Κωνσταντινουπολίτες (από τα μικρά ψάρια που υπάρχουν στην πηγή του, μπαλούκ=ψάρι). Την ημέρα αυτή γιορτάζουν ο Ζώης, η Ζωή, ο Ζήσης, ο Ζήσιμος και η Πηγή

reader.gr

21 Απριλίου τιμάται η μνήμη της Αγίας Αλεξάνδρας βασιλίσσης και των Αγίων Αναργύρων Ιανουαρίου και Φαύστου

Σήμερα, Δευτέρα του Πάσχα 21 Απριλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο του 2025 τιμάται η μνήμη της Αγίας Αλεξάνδρας βασιλίσσης και των Αγίων Ιανουαρίου και Φαύστου.

Άγιος Ιανουάριος ο Επίσκοπος και οι Πρόκουλος, Σώσσος και Φαύστος οι Διάκονοι, Δισιδέριος ο Αναγνώστης, Ακούτιος και Ευτύχιος

Σύμφωνα με τον συναξαριστή, ο Άγιος Ιανουάριος ήταν επίσκοπος στη Νεάπολη της Ιταλίας, στα χρόνια του Διοκλητιανού (284-304) και όταν έπαρχος στην περιοχή αυτή ήταν ο Τιμόθεος.

Ο Ιανουάριος μαζί με μια πολύ καλή ομάδα συνεργατών-χριστιανών, που την αποτελούσαν: οι διάκονοι Πρόκουλος (ή Πρόκλος), Σώσσος, Φαύστος, ο αναγνώστης Δησιδέριος, ο Ακούτιος και ο Ευτύχιος, αγωνίζονταν τον άγιο αγώνα της αρετής και έφερναν στο Χριστό πολλούς ειδωλολάτρες. Όταν έγινε ο μεγάλος διωγμός κατά των χριστιανών, συνελήφθησαν και υπέστησαν φοβερά βασανιστήρια. Τον Ιανουάριο έριξαν στη φωτιά για να καεί, αλλά με τη θεία χάρη έμεινε αβλαβής. Αμέσως, τότε, τον οδήγησαν σε άλλο τόπο, όπου του έκοψαν τα νεύρα και έτσι έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου. Στο δρόμο για το μαρτύριο, συνέβη το έξης περιστατικό: Οι πολυάριθμοι χριστιανοί της Νεάπολης, προσπάθησαν να πάρουν από τα χέρια των στρατιωτών τον Ιανουάριο. Εκείνος, όμως, αρνήθηκε και τους είπε: «Αφήστε, παιδιά μου, να τελειώσω τον καλό αγώνα του μαρτυρίου, και σας υπόσχομαι ότι θα είμαι πάντοτε προστάτης της πόλης σας». Έτσι και έγινε. Η Νεάπολη τον ανακήρυξε πολιούχο της Άγιο.

Στο Συναξάρι του Αγίου Ιανουαρίου αναφέρεται ότι μια γυναίκα, που ονομαζόταν Μαξιμίνα και ήταν χήρα, είχε την ατυχία να χάσει το μονάκριβο παιδί της. Κάποια στιγμή, ενώ θρηνούσε, συνήλθε για λίγο και κοιτάζοντας ψηλά, είδε άνω από την πύλη του ναού ένα ύφασμα κρεμασμένο, στο οποίο ήταν ζωγραφισμένη η εικόνα του Αγίου Ιανουαρίου. Τότε η γυναίκα έφερε στο νου της εκείνο που κάποτε έκανε ο προφήτης Ελισσαίος, όταν ανέστησε τον υιό της Σωμανίτιδος. Αφού κινήθηκε λοιπόν η Μαξιμίνα από θείο φωτισμό, έκανε και αυτή το ίδιο. Σχημάτισε δηλαδή κατάλληλα τον υιό της και ακολούθως σχημάτισε το ομοίωμα του Αγίου Ιανουαρίου. Στη συνέχεια δε, στα μάτια του παιδιού της προσάρμοσε τα μάτια της εικόνας του Αγίου. Το ίδιο έκανε και με τα αυτιά, το στόμα και με τα υπόλοιπα μέλη. Κάνοντας το έργο αυτό η γυναίκα προσευχόταν θερμά προς τον Άγιο Ιανουάριο λέγοντας: «Δούλε του Θεού, ελέησέ με και ανάστησε τον υιό μου, γιατί είναι το μόνο μου παιδί, δεν έχω άλλο». Και πραγματικά, ο Άγιος άκουσε την παράκληση της Μαξιμίνας και ανέστησε τον υιό αυτής.

Απολυτίκιον

Ἦχος δ'. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ

Ὡς Ἱεράρχης καὶ σοφὸς θεηγόρος, τύπος ἐγένου πρὸς ἀθλήσεως πόνους, Πάτερ Ἰανουάριε τοὶς περὶ σεαυτόν. Σῶσος γὰρ καὶ Πρόκουλος, Δισιδέριος Φαῦστος, καὶ σὺν Ἀκουτίωνι, ὁ Εὐτύχιος ἅμα, σὺν σοῖ ἀθλούσι μάκαρ εὐσεβῶς, μεθ' ὧν δυσώπει, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.

Πηγή: newsbomb.gr

Μεγάλη Πέμπτη: Ο Μυστικός Δείπνος, η προδοσία του Ιούδα και η Ακολουθία των Αχράντων Παθών

 

Την Αγία και Μεγάλη Πέμπτη μνημονεύουμε τέσσερα σημαντικά γεγονότα:

-τον Ιερό Νιπτήρα,

-το Μυστικό Δείπνο,

-την προσευχή του Κυρίου στη Γεσθημανή και

-την προδοσία του Ιούδα

«Ὁ δὲ παραδιδοὺς αὐτὸν ἔδωκεν αὐτοῖς σημεῖον λέγων· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτόν. καὶ εὐθέως προσελθὼν τῷ Ἰησοῦ εἶπε· χαῖρε, ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν(:εκείνος μάλιστα που τον παρέδωσε, είχε δώσει σ’ αυτούς συνθηματικό λέγοντας: ‘’Εκείνον που θα φιλήσω, αυτός είναι˙ πιάστε τον προσέχοντας καλά μη σας φύγει’’. Και αμέσως πλησίασε τον Ιησού και του είπε: ‘’Χαίρε, διδάσκαλε’’. Και τον φίλησε με προσποιητή εγκαρδιότητα)»[Ματθ.26,48].

Ο εσπερινός της Μεγάλης Πέμπτης

Στον εσπερινό της Μεγάλης Πέμπτης ακούμε για τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού. Στις εκκλησίες διαβάζονται τα 12 Ευαγγέλια, μέσω των οποίων περιγράφονται τα Άγια Πάθη. Μετά το πέμπτο Ευαγγέλιο βγαίνει ο Εσταυρωμένος.

Την Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ, λοιπόν. η Εκκλησία θα μάς συγκλονίσει παρουσιάζοντάς μας την Σταύρωση του Θεανθρώπου. Ο Ιησούς ανεβαίνει στον Σταυρό για να δώσει στους ανθρώπους τη δυνατότητα ν’ ανέβουμε στον ουρανό.

Το φοβερό όργανο της θανατικής καταδίκης, από τη στιγμή που πορφυρώνεται από το άχραντο αίμα του Θεανθρώπου, γίνεται για εμάς τους Χριστιανούς λάβαρο νίκης, προμήνυμα αιώνιας ζωής, το κλειδί του Παραδείσου.

Ο άνθρωπος ειρηνεύει με τον Θεό και ανακαλύπτει και πάλι την γεμάτη αγάπη και στοργή αγκαλιά του Θεού – Πατέρα.

O Μητροπολίτης Δημητριάδος για την Μεγάλη Πέμπτη

Παρακολουθήστε ένα ακόμη σύντομο βίντεο που ετοίμασε ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, για την Αγία και Μεγάλη Πέμπτη.

"Αγία και Μεγάλη Πέμπτη. Και μία παλιά παράδοση θέλει τους Έλληνες Ορθοδόξους σήμερα στους ναούς να κοινωνούν. Αλλά πολλές φορές, για το έθιμο, για το καλό. Όχι. Η Θεία Κοινωνία δεν είναι έθιμο ούτε για το καλό. Είναι συμμετοχή στο Μυστήριο της Ευχαριστίας που στο Μυστικό Δείπνο ο Χριστός παρέδωσε στους Μαθητές Του. Κι από τότε μέχρι και σήμερα, μετά το Άγιο Πνεύμα της Πεντηκοστής τελείται στους ναούς αυτή η Ευχαριστία για να κοινωνήσουμε το αναστημένο σώμα του Χριστού και να του πούμε: -Κύριε, σ'αγαπάμε και θέλουμε να είμαστε ένα μαζί Σου και ένα μεταξύ μας. Το Μυστήριο της Ευχαριστίας είναι η συμμετοχή μας στην αληθινή ζωή της Εκκλησίας και Δόξα τω Θεώ είναι πολλοί οι πιστοί που με συνείδηση κοινωνούν και τη Μεγάλη Πέμπτη και θα κοινωνήσουν και την Κυριακή του Πάσχα και σε κάθε Θεία Λειτουργία. Είναι η πρόσκληση στη Ζωή. Το Μυστήριο της Ευχαριστίας."