Όλη η ιστορία πίσω από το φονικό που σημειώθηκε στην Αρχοντική Ρεθύμνου – Πώς ένα τόπος να αντέξει τόσο αίμα και πόνο
Η εκτέλεση του 46χρονου σε αγροτική τοποθεσία στην Αρχοντική Ρεθύμνου επαναφέρει στο προσκήνιο, μία από τις πιο αιματοβαμμένες ιστορίες της Κρήτης με πλήθος δολοφονιών, κάποιες εκ των οποίων ήταν πράξεις αντεκδίκησης στο πλαίσιο άγριας βεντέτας.
Οι έρευνες της Ασφάλειας Ρεθύμνου βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη για τον εντοπισμό του δράστη και κυρίως για το κίνητρο της εκτέλεσης.
Όπως αναφέρει το cretalive.gr, στο πλαίσιο της προανάκρισης, γίνονται προσαγωγές ατόμων και λαμβάνονται καταθέσεις. Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, σε βάρος του θύματος έχουν σχηματιστεί πάμπολλες ποινικές δικογραφίες, ακόμα και για πολύ σοβαρά αδικήματα από απόπειρα ανθρωποκτονίας μέχρι επικίνδυνες σωματικές βλάβες, ξυλοδαρμούς, ναρκωτικά. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι το τελευταίο καταγεγραμμένο περιστατικό σημειώθηκε το 2022 και σύμφωνα με όσα είχαν καταγγελθεί τότε ο 46χρονος είχε απειλήσει με καραμπίνα από δύο αδέλφια από την ευρύτερη περιοχή.
Ωστόσο η ανθρωποκτονία φέρει ξανά στο φως πτυχές πλημμυρισμένες στο αίμα, στο μίσος και στον πόνο.
Τα δύο αδέρφια του 46χρονου έχουν επίσης δολοφονηθεί, το ένα μάλιστα, σε πολύ νεαρή ηλικία ως πράξη αντεκδίκησης αντί του θείου του, ο οποίος υπήρξε κομβικό πρόσωπο σε αυτή τη βεντέτα. Ο 23χρονος νεαρός δεν είχε καμία σχέση με όλο αυτόν τον κύκλο του αίματος, είχε την ατυχία όμως να είναι συγγενής του διαβόητου δραπέτη και να φέρει το όνομα του.
Ποιος όμως ήταν ο θείος του;
Ήταν μέσα στις γιορτές του Ιανουαρίου του 2011 όταν έπεσαν τίτλοι τέλους στη διάρκεια συντονισμένης επιχείρησης αστυνομικών της Ομάδας Ειδικών Αποστολών για τον πλέον διαβόητο δραπέτη της Κρήτης, τον άνθρωπο που έχει συνδέσει το όνομα του με μία από τις πιο αιματοβαμμένες και πολύχρονες βεντέτες της μεγαλονήσου, πτυχές της οποίας ξεδιπλώθηκαν και στην υπόλοιπη Ελλάδα, τον άνθρωπο που είχε κατηγορηθεί για δεκάδες απόπειρες ανθρωποκτονιών και ήταν ύποπτος για τρεις «μαφιόζικες» δολοφονίες την τελευταία διετία πριν ξεψυχήσει, σε Νίκαια και Ρέθυμνο αντίστοιχα.
Ο λόγος για τον Βαγγέλη Σελιανάκη, ο οποίος φυγοδικούσε από το 1996 οπότε και απέδρασε με κινηματογραφικό τρόπο από τις κλειστές φυλακές Αλικαρνασσού.
Ο Βαγγέλης Σελιανάκης στη διάρκεια σφοδρής ανταλλαγής πυρών σε σπίτι στο χωριό Αρχοντική Ρεθύμνου, βρέθηκε νεκρός, πυροβολημένος στον αριστερό κρόταφο. Ο θάνατος του αποδόθηκε από την Αστυνομία σε αυτοκτονία.
Ο «Σελιανός»-όπως ήταν το παρατσούκλι του-προτίμησε να δώσει τέλος στη ζωή του παρά να παραδοθεί και να επιστρέψει στη φυλακή, δίνοντας θεαματικό αλλά δραματικό φινάλε στο θρύλο που είχε αναπτυχθεί γύρω από το όνομα και τη δράση του.
Αν και για τους περισσότερους υπήρξε ένας στυγνός δολοφόνος-ακόμα και «πληρωμένος», όπως υποστηρίζουν, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που θεωρούσαν ότι ο Βαγγέλης Σελιανάκης συνιστούσε τον «ιδανικό τυπικό φορέα της βεντέτας στην Κρήτη».
Επί σχεδόν ένα χρόνο και κάτω από πραγματικά αντίξοες συνθήκες, οι αστυνομικοί της ΟΕΑ είχαν απλωθεί σαν …σκιά πάνω από την Αρχοντική. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα ενεργούσαν με βάση κάποιες περιορισμένες πληροφορίες και ύποπτες κινήσεις καθώς κανείς δεν είχε δει με τα ίδια του τα μάτια τον «δραπέτη-φάντασμα».
Γνωρίζοντας ότι ο Βαγγέλης Σελιανάκης δεν έχει προηγούμενο-ζούσε σαν ασκητής για να μην «προδοθεί» ενώ ο κύκλος των συναναστροφών του μετρούνταν στα δάκτυλα του ενός χεριού-απέφυγαν να ρισκάρουν και να κάνουν κάποια επιπόλαια κίνηση που θα μπορούσε να «τινάξει» στον αέρα την επιχείρηση.
Πολλές φορές μάλιστα είχαν απογοητευτεί και είχαν πιστέψει ότι ο «Σελιανός»-όπως ήταν το παρατσούκλι του-δεν βρισκόταν στην περιοχή και όλα αυτά που ακούγονταν ήταν απλά φήμες.
Πάνω του βρέθηκε μία χειροβομβίδα, την οποία όμως δεν χρησιμοποίησε αν και είχε τη δυνατότητα να προκαλέσει μακελειό από εκδίκηση και μόνο.
Η εμπλοκή του Β. Σελιανάκη σε μία από τις πιο αιματοβαμμένες βεντέτες που έγιναν ποτέ στην Κρήτη ξεκινά τον Αύγουστο του 1994. Στην περιοχή Κουμαριές λίγα χιλιόμετρα έξω από το Πάτημα Αποκορώνου το πρωινό της 16ης Αυγούστου εντοπίστηκε νεκρός από δύο κτηνοτρόφους ο 24χρονος Κ. Μουζουράκης. Ήταν γιος της 55χρονης Φωτούλας Μουζουράκη η οποία στις 23 Μαΐου της ίδιας χρονιάς είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά και είχε στραγγαλιστεί από τους Ν. Πολάκη και Μιχάλη Δικονιμάκη.
Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1995 ο πρωτανιψιός του Β. Σελιανάκη (είχαν το ίδιο ονοματεπώνυμο) δολοφονείται με κυνηγετική καραμπίνα σε ενέδρα που του έστησαν στην επαρχιακή οδό Αργυρούπολης Ρεθύμνου- Επισκοπής. Λίγα χρόνια μετά, το 1999, ο Β. Σελιανάκης συνεχίζει τον κύκλο αίματος που είχε ξεκινήσει με τη δολοφονία του Κ. Μουζουράκη στο Πάτημα Αποκορώνου. Ο 31χρονος τότε Γιάννης Μουζουράκης που θεωρούσε ο Σελιανάκης ως ύποπτο για τη δολοφονία του ανιψιού του, έπεφτε νεκρός στο Περιστέρι. Ο Γιάννης Μουζουράκης περπατούσε στην οδό Τζωρτζ Κέννεντυ. Στη ζώνη του είχε περασμένο ένα περίστροφο. Ξαφνικά δέχτηκε μια ριπή από σφαίρες, ενώ δεν πρόλαβε να χρησιμοποιήσει το όπλο του. Ο δολοφόνος του κρυβόταν σε μία οικοδομή και αυτόπτες μάρτυρες τον είδαν να μπαίνει σε ένα αυτοκίνητο και να χάνεται στο σκοτάδι. Λίγη ώρα μετά οι αστυνομικοί βρήκαν στις τσέπες του Μουζουράκη μια ταυτότητα με το όνομα Γεώργιος Μπουζάκης, η οποία όπως αποδείχτηκε είχε κλαπεί και τη χρησιμοποιούσε το θύμα για να μη συλληφθεί.
Να σημειωθεί ότι το Φεβρουάριο του 1995 ο Β. Σ. προσπάθησε να διαφύγει στον Καναδά αλλά συνελήφθη στο αεροδρόμιο Ηρακλείου και ένα χρόνο αργότερα καταδικάστηκε σε ισόβια.
Στις 20 Ιουλίου του 1996, ημέρα Σάββατο, ολόκληρη η Ελλάδα συγκλονίζεται από τη μεγαλύτερη και θεαματικότερη έως τότε απόδραση από σωφρονιστικό κατάστημα της χώρας. Οκτώ κρατούμενοι της φυλακής Αλικαρνασσού έφευγαν σαν κύριοι από την κεντρική πύλη του καταστήματος αποδεικνύοντας ότι το κατάστημα κράτησης υψίστης ασφαλείας της Αλικαρνασσού αποτελούσε ένα ξέφραγο αμπέλι. Ανάμεσά τους και ο 40χρόνος τότε Β. Σελιανάκης.
Οι δεσμοί με τον Παπαδόσηφο
Ο Σελιανάκης διατηρούσε στενούς δεσμούς φιλίας με τον θρυλικό Γιάννη Παπαδόσηφο-ήταν ο άνθρωπος που σκότωσε μέσα στα δικαστήρια το φονιά του γιου του- και μάλιστα είχε καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου για υπόθαλψη εγκληματία επειδή έκρυβε τον 53χρονο στο σπίτι του ενώ καταζητούνταν.
Ο αείμνηστος Ηρακλειώτης δικηγόρος Δημήτρης Ξυριτάκης υπήρξε συνήγορος υπεράσπισης του Βαγγέλη Σελιανάκη.
«Θλίβομαι βαθιά για το θάνατο του Βαγγέλη Σελιανάκη. Όχι μόνο γιατί υπήρξε πελάτης μου όταν τον υπερασπίστηκα στη δίκη για τη δολοφονία του Κώστα Μουζουράκη στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ηρακλείου αλλά και γιατί ήταν από τους πιο ευθείς Κρητικούς που έχω γνωρίσει. Είχε όμως την ατυχία να εμπλακεί στον αιματηρό ατέρμονα κύκλο της βεντέτας και να περάσει μεγάλο μέρος της ζωής του καταδιωκόμενος και παράνομος και τελικά να χάσει τη ζωή του. Στους οικείους του απευθύνω τα πιο ειλικρινή συλλυπητήρια μου».
Πηγή: newsbomb.gr
